Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De priorij van de Sauvage, verbonden aan de orde van Grandmont, werd opgericht in het begin van de 13e eeuw, waarschijnlijk door Henri de Rodez en zijn vrouw Agnes, dochter van Guillaume VIII. In tegenstelling tot het gebruik van de grandmontain lag de kerk ten zuiden van het klooster, een architectonisch kenmerk dat nu is verdwenen. De site, genoemd in 1208, profiteerde van talrijke donaties van de Graven van Rodez, waaronder een erfenis van 100 sous in 1271 door Hugues IV. In 1317 werd de priorij in Montauberou verenigd tijdens de reorganisatie opgelegd door Johannes XXII, en zijn kerk, al in ruïnes in 1333, werd herbouwd en gewijd in 1445.

In de 17e eeuw beleefde de priorij interne verstoringen, met name bij Guillaume Busquelay, een excommunicated religieus die zich daar gedurende tien jaar met geweld staande hield. In 1647 beschreef een rapport een gevorderde staat van ontbinding: "het huis is volledig geruïneerd ... de kerk is zonder ramen en ornamenten." Ondanks een kort herstel onder de Oratoriërs uit 1699 werd de site verkocht als nationaal eigendom in 1793 en vervolgens omgezet in een boerderij. De gebouwen dienden als steengroeve, en de kerk werd datzelfde jaar gesloopt. Alleen de oostelijke vleugel, die de capitulaire hal en de voorraadkast beschermt, blijft vandaag de dag.

Gerangschikt een historisch monument in 1981, de priorij van het Sauvage illustreert de turbulente geschiedenis van de Grandmontaanse nederzettingen in Rouergue. Zijn architectuur, hoewel gedeeltelijk verdwenen, onthult bijzonderheden zoals de deur in het midden van het plafond kamer, geflankeerd door kolommen, of lanceten verlichten de oost gevel. Een lokale legende roept een ondergrondse verbinding op tussen de priorij en het kasteel van Balsac, hoewel er geen archeologisch bewijs van is. De huidige overblijfselen, verdronken in dichte vegetatie, herinneren zowel de grandmontaanse monastieke strengheid en de politieke en religieuze omwentelingen die de achteruitgang markeerde.

Zoeken en back-ups blijven beperkt: een poging om in 1967 te herstellen door de vereniging De club van Old Manoir faalde door gebrek aan middelen. Vandaag de dag, de site, een prive-eigendom, biedt een fragiele getuigenis van middeleeuwse religieuze architectuur in Aveyron, gekenmerkt door eeuwen van verlatenheid en opeenvolgende hergebruik. In de archieven worden ook geschenken genoemd zoals die van Mascaronne de Comminges in 1291, of de aanwezigheid van drie religieuzen in 1768, het laatste spoor van het kloosterleven voor de revolutie.

Externe links