Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het kasteel van Wasenburg, gebouwd in de 13e eeuw op de resten van een Romeinse tempel gewijd aan Mercurius, culmineert op 432 meter op de Reisberg, in de noordelijke Vogezen. De plaats, bezet uit de Romeinse tijd (rond 90 n.Chr), diende als observatiepost voor het VIII legioen gestationeerd in Argentoratum (Straatsburg). De Romeinen bouwden daar een tempel, met een Latijnse epigraph gegraveerd op een natuurlijke muur, evenals drie monolithische pilaren later hergebruikt. Verlaten na de Hunnen invasies van 451 werd de site opnieuw in de achtste eeuw als Fasenburg, waarschijnlijk als houten constructie.

De steenreconstructie van het kasteel werd in 1273 bevestigd door de bisschop van Straatsburg, waardoor het werd omgevormd tot een verdedigingsfort. De schildmuur, die 3,70 meter breed en 22 meter hoog is, vervangt een traditionele toren, terwijl de binnenplaats stallen, reserves en een ridderkamer met gotische ramen herbergt. Sommige stenen dragen de kenmerken van de taaklieden van de kathedraal van Straatsburg, wat suggereert dat meester Erwin van Steinbach, emblematische architect. Het kasteel, nuchter en functioneel, kwam in handen van lokale edelen (familie van Burne, Lichtenberg) voordat het in 1480 werd overgedragen aan de Deux-Ponts-Bitche.

In de 16e eeuw werd Wasenburg onbewoonbaar en veranderde van eigenaar verscheidene keren (Hanau-Lichtenberg, Leiningen-Westerburg). In 1525 werd het beschadigd tijdens de Boerenoorlog, vervolgens vernietigd in 1677 door de troepen van Lodewijk XIV, verantwoordelijk voor de vernietiging van de kastelen van de Vogezen du Nord. In 1898 werd een historisch monument gebouwd, dat in 1899 werd opgegraven. Gedeeltelijke restauraties (gerouteerd in 2009, Gotische baai in 1909) behouden vandaag deze ruïne, de best bewaard gebleven in de regio.

De site is de thuisbasis van een unieke castrale flora, waarbij inheemse planten (kalksteen, brandnetel) en soorten geïntroduceerd door de mens (pervenche, primevère). Een lokale legende roept Eranthis hyemalis op, een bloem geplant door een ridder die in de 15e eeuw uit Italië terugkeerde. Het kasteel werd bezocht door Goethe in 1770 en beschrijft het prachtige uitzicht op de Elzas en Straatsburg.Het kasteel blijft een symbool van het Elzas-erfgoed dat sinds 1890 door de staat wordt beheerd.

Historische contra-waarheden omvatten de toekenning van de reconstructie aan Conrad de Lichtenberg (samen met Rodolphe de Habsburg) of de totale vernietiging ervan door de troepen van Mélac. De taakmerken en de architectonische stijl verbinden echter Wasenburg met de kathedraal van Straatsburg en bevestigen haar strategische rol in regionale defensie.

Externe links