Bouw van het paviljoen XVIe siècle (≈ 1650)
Belangrijkste bouwperiode geïdentificeerd.
22 mars 1930
Historisch monument
Historisch monument 22 mars 1930 (≈ 1930)
Registratie van het ingangspaviljoen.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Oorsprong en geschiedenis
De ruïnes van het Château d'Illiers-Combray, gelegen in de gelijknamige gemeente in de regio Centre-Val de Loire, komen voornamelijk overeen met een entreepaviljoen uit de 16e eeuw. Deze architectonische vestige, geclassificeerd als Historisch Monument sinds 1930, onderscheidt zich door elementen die kenmerkend zijn voor zijn tijd, zoals een gebroken boogpoort met twee rijen klavecimbels en reliëf uitlopers. De ramen, hoewel beroofd van hun spalken, en een gesneden gevel-tunnel getuigen nog steeds van de zorgvuldige versiering van het gebouw.
Het paviljoen, het enige element dat beschermd wordt door het decreet van 22 maart 1930, illustreert de civiele architectuur van de Franse renaissance in deze regio. De huidige staat van ruïnes suggereert een geleidelijke verslechtering, maar de inscriptie als Historische Monumenten onderstreept zijn erfgoed belang. De geschatte locatie, aangeduid als 'passable' (niveau 5/10), plaatst de site op het adres 7 Rue du Château, in een typische landelijke omgeving van Eure-et-Loir.
In de Renaissance dienden kastelen en paviljoens zoals Illers-Combray vaak als nevenverblijf voor de aristocratie of de welvarende burgerij, die hun economische en sociale macht weerspiegelde. In het Centre-Val de Loire, een regio die gekenmerkt wordt door de aanwezigheid van talrijke renaissancegebouwen, speelden deze gebouwen ook een rol in de territoriale organisatie, tussen landbouwgebieden en communicatieassen. Hun architectuur, het combineren van gesneden decoraties en resterende defensieve structuren, symboliseerde de overgang tussen de Middeleeuwen en de moderne tijd.