Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De abdij van Saint-Cybard vond zijn oorsprong in de zesde eeuw, toen de kluizenaar Saint Cybard zich vestigde in een grot onder de noordelijke wal van Angoulême. Een basiliek is gewijd aan het door Gregory van Tours, en een groep kluizenaars vestigt zich daar. In 852, een document bevestigde zijn eigendom, maar het werd vernietigd door de Vikingen in 863, vervolgens herbouwd rond 950 dankzij graaf Guillaume Ier Taillefer en bisschop Foucaud. Het werd een Benedictijnse abdij, daarna een Clunisian rond 1096.

In de 16e eeuw verwoestten de godsdienstoorlogen de abdij: in 1568 namen protestanten het in beslag en ruïneerden het en lieten alleen de noordkant van de kerk en enkele kapellen achter. Marie de Medici bezocht in 1619, gefascineerd door een kapel van de Graven van Angoulême, wiens droge grond in het midden van een vochtige ruimte wordt beschouwd als een wonder. Ze ontdekt een kist vol relikwieën.

De abdij, verkocht als nationaal eigendom in 1791, werd een industriële site in de 19e eeuw met een briefpapier en een brouwerij. De opgravingen van 1619 en 1912 onthulden middeleeuwse overblijfselen, terwijl de rehabilitatie in 1984 de installatie van CNBDI voorging. Vandaag de dag blijven elementen van de dertiende, zestiende en zeventiende eeuw, zoals het abdijhuis, gewelfde kelders en overblijfselen van het klooster, over.

De architectuur van de abdij weerspiegelt haar evolutie: de abdijkerk, met één schip, werd verwoest in de 18e eeuw, terwijl de refter een nieuwe kerk werd. Het klooster, 30 m bij 25 m, grenst aan de 14e eeuwse capitulaire hal. Het Abbatial huis, herbouwd tussen 1640 en 1688, contrasteert met de middeleeuwse delen. Verstevigde muren in de 16e eeuw en een hoek deuropening voltooien het geheel.

De opeenvolgende verwoestingen (Normandes, Religieoorlogen, Revolutie) hebben een groot deel van de abdij gewist, maar de resterende resten getuigen van het historische belang ervan. Archeologische opgravingen en industriële transformaties markeerden het landschap, voordat het gedeeltelijk bewaard werd als historisch monument in 2007.

Externe links