Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Saint-Étienne de Dogneville kerk, gelegen in de Vogezen, is een neo-gotische religieuze gebouw gebouwd in de tweede helft van de 19e eeuw. Dit monument illustreert de kerkelijke architectuur van deze periode, gekenmerkt door een heropleving van middeleeuwse vormen, terwijl de integratie van technische en esthetische elementen specifiek voor zijn tijd. Zijn geschiedenis is nauw verbonden met de omwentelingen van de twintigste eeuw, vooral die veroorzaakt door de Tweede Wereldoorlog.

Tijdens de Tweede Wereldoorlog leed de kerk ernstige schade, die de vernietiging weerspiegelt die veel religieuze gebouwen in gevechtsgebieden hebben ondergaan. Reeds in 1948 werd een rehabilitatieprogramma opgezet om het gebouw te herstellen. Dit project leidde tot de inauguratie van een nieuwe kerk in 1954, wat een heropleving betekende voor de lokale gemeenschap. Het werk omvat het vervangen van de traditionele glas-in-lood ramen door glas-in-lood ramen, een moderne techniek voor de tijd.

De glas-in-loodramen en het kruispad van eikenhout, gemaakt in 1953, worden toegeschreven aan de meesterglasmaker Gabriel Loire. Deze laatste, erkend voor zijn werk op het gebied van de heilige kunst, hielp de kerk te herstellen in een artistieke en spirituele dimensie. Deze elementen, die vandaag nog zichtbaar zijn, getuigen van de fusie tussen religieuze traditie en artistieke innovatie in het midden van de 20e eeuw.

De Saint-Étienne kerk is sinds 2013 volledig beschermd door een registratiebevel voor de Historische Monumenten. Deze status onderstreept het belang van het erfgoed, zowel voor de architectuur als voor de naoorlogse wederopbouwgeschiedenis. Het blijft een actieve plaats van aanbidding en een symbool van veerkracht voor de gemeente Dogneville.

Externe links