Eerste schriftelijke vermelding 1050 (≈ 1050)
Documentaire verklaring van de kerk in de teksten.
XIIIe siècle
Creatie van opmerkelijke meubels
Creatie van opmerkelijke meubels XIIIe siècle (≈ 1350)
Maagd met het Kind en ciborium geclassificeerd als historische voorwerpen.
XVIIe siècle
De houten standaard toevoegen
De houten standaard toevoegen XVIIe siècle (≈ 1750)
Interieur ontwerp in het schip.
2004
Dubbele bescherming van erfgoed
Dubbele bescherming van erfgoed 2004 (≈ 2004)
Geregistreerde begraafplaats (5 januari) en kerk (2 september).
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
De gehele begraafplaats (Box B 342): inschrijving op bevel van 5 januari 2004 - De gehele kerk (Box B 343): op bevel van 2 september 2004
Kerncijfers
Information non disponible - Geen tekens genoemd in de bronnen
In de teksten worden geen specifieke historische actoren genoemd.
Oorsprong en geschiedenis
De kerk van Saint-Étienne de Prunet, gelegen in het departement Pyrénées-Orientales in Prunet-et-Belpuig, is een symbolisch religieus gebouw van de pre-Romeinse periode. De eerste schriftelijke vermelding dateert uit 1050, waardoor het een architectonische getuigenis van de elfde eeuw. De kerk wordt gekenmerkt door een unieke schip bedekt met een wieg gewelf, een vlakke bed iets trapeziumvormig, en een 11e eeuwse klokkentoren versierd met geminieerde baaien. Binnenin voegt een 17e eeuwse houten stand een latere aanraking toe aan dit middeleeuwse ensemble.
De kerk en de aangrenzende begraafplaats werden beschermd als historische monumenten in 2004: de begraafplaats werd ingeschreven op 5 januari, terwijl de kerk zelf werd geclassificeerd op 2 september. Deze bescherming benadrukt de erfgoedwaarde van deze site, zowel voor haar architectuur als voor haar meubels, waaronder een Maagd met het Kind en een ciborium, beide geclassificeerd als historische objecten van de dertiende eeuw.
Het gebouw illustreert de specifieke kenmerken van de pre-Romeinse architectuur in Roussillon, een regio gekenmerkt door sterke Catalaanse invloed. Het eenvoudige ontwerp en sobere decoratieve elementen weerspiegelen de lokale constructieve praktijken van die tijd, en getuigen tegelijkertijd van het belang van landelijke kerken in de middeleeuwse sociale en religieuze organisatie. De aanwezigheid van een 17e eeuwse houten standaard suggereert verdere aanpassingen gekoppeld aan de evolutie van liturgische of gemeenschapsgebruiken.
De beschikbare bronnen, waaronder bibliografische referenties zoals het Corpus des Vierges à l'Enfant des Pyrénées-Orientales (2013) of de Forgotten Romaanse Kerken van Roussillon (2003), bevestigen het historische en artistieke belang van dit monument. Zijn rangschikking onder de pre-Romeinse kerken van de Pyrénées-Orientales versterkt zijn status als regionaal erfgoed dat bewaard moet worden, en geeft een licht op de culturele en religieuze context van de Roussillon in de middeleeuwen.
