Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Saint-Étienne de Bourges kathedraal, gebouwd tussen het einde van de 12e en het einde van de 13e eeuw, vervangt een Romaanse kathedraal als te klein beschouwd. Opgericht in 1195 door aartsbisschop Henri de Sully, symboliseert de bouw het prestige van de koning van Frankrijk en de kerk in een grensgebied met Aquitaine. Het gebouw innoveert door zijn eengemaakte binnenruimte en de afwezigheid van transept, een zeldzaamheid in de gotische architectuur.

In de eerste fase (1195-1214) werd het koor voltooid, gevolgd door een tiental onderbrekingen. Het schip en de westelijke gevel werden gebouwd tussen 1225 en 1230, maar de torens vormden structurele problemen: de noordelijke toren stortte in 1506 in en werd herbouwd tussen 1508 en 1542. De kathedraal werd gewijd in 1324, hoewel het werk voortgezet tot de 16e eeuw.

De kathedraal is een historisch monument in 1862 en geregistreerd bij UNESCO in 1992, de kathedraal is beroemd om zijn glas-in-lood ramen (XIIIth-17th century), zijn astronomische klok van 1424 en zijn sculpturen, waaronder die van het Laatste Oordeel op de centrale poort. Materialen, zoals de Bathoniaanse kalksteen geïmporteerd uit Vallenay, getuigen van de knowhow van middeleeuwse bouwers. De structuur, gedeeltelijk van oorsprong (dertiende eeuw), was het onderwerp van controversiële restauraties in de 19e en 21e eeuw.

Tijdens de Revolutie werd de kathedraal omgetoverd tot een Tempel van Reden en in de 19e eeuw gerestaureerd door Antoine-Nicolas Bailly. De grote orgels, genoemd in de 15e eeuw, werden in 1985 herbouwd door Daniel Kern. De kathedraal blijft een religieus en architectonisch symbool, dat invloed heeft op andere gebouwen zoals Notre-Dame de Paris of de kathedraal van Toledo.

De afwezigheid van een transept en de aanwezigheid van een double walker creëren een uniek longitudinaal perspectief, terwijl de vijf portalen van de westerse gevel, inclusief die van het Laatste Oordeel, het een verwijzing naar gotische kunst maken. De glas-in-lood ramen, hoewel minder beroemd dan die van Chartres, illustreren de evolutie van deze kunst van de 13e tot de 17e eeuw.

De kathedraal inspireerde artistieke werken, zoals een miniatuur van de Meest Rijke Tijden van de Hertog van Berry (1485-1486) of de film Notre-Dame brandt (2022), waar het de Notre-Dame van Parijs vervangt. Het verschijnt ook op postzegels en munten, met nadruk op het belang van het erfgoed.

Toekomst

De kathedraal Saint-Étienne is een van de 71 monumenten en sinds 1998 zijn 7 delen van paden ingeschreven op de UNESCO Werelderfgoedlijst onder de officiële titel "Chemins de Saint-Jacques-de-Compostelle en France.".

Het is op weg naar Via Lemovicensis, de zogenaamde "de Vézelay" of limousine weg.

Externe links