Logo Musée du Patrimoine

Alle Franse erfgoed ingedeeld naar regio's, departementen en steden

Saint George's Church of Let's Go There à Ressons-le-Long dans l'Aisne

Patrimoine classé
Patrimoine religieux
Eglise romane et gothique
Aisne

Saint George's Church of Let's Go There

    Le Bourg
    02290 Ressons-le-Long
Église Saint-Georges de Ressons-le-Long
Église Saint-Georges de Ressons-le-Long
Église Saint-Georges de Ressons-le-Long
Église Saint-Georges de Ressons-le-Long
Église Saint-Georges de Ressons-le-Long
Église Saint-Georges de Ressons-le-Long
Église Saint-Georges de Ressons-le-Long
Église Saint-Georges de Ressons-le-Long
Église Saint-Georges de Ressons-le-Long
Église Saint-Georges de Ressons-le-Long
Église Saint-Georges de Ressons-le-Long
Église Saint-Georges de Ressons-le-Long
Église Saint-Georges de Ressons-le-Long
Église Saint-Georges de Ressons-le-Long
Église Saint-Georges de Ressons-le-Long
Église Saint-Georges de Ressons-le-Long
Église Saint-Georges de Ressons-le-Long
Église Saint-Georges de Ressons-le-Long
Église Saint-Georges de Ressons-le-Long
Église Saint-Georges de Ressons-le-Long
Église Saint-Georges de Ressons-le-Long
Église Saint-Georges de Ressons-le-Long
Église Saint-Georges de Ressons-le-Long
Église Saint-Georges de Ressons-le-Long
Église Saint-Georges de Ressons-le-Long
Crédit photo : Havang(nl) - Sous licence Creative Commons

Tijdlijn

Moyen Âge central
Bas Moyen Âge
Renaissance
Temps modernes
Révolution/Empire
XIXe siècle
Époque contemporaine
1200
1300
1400
1500
1600
1700
1800
1900
2000
Fin XIe - début XIIe siècle
Eerste bouw
XIIIe siècle
Wijziging van het transept
1573
Grafsteen van Françoyse Frétel
1891
Overlijden van François-Honoré Leveaux
7 janvier 1921
Historische monument classificatie
Aujourd'hui
Aujourd'hui

Geklasseerd erfgoed

Kerk: bij decreet van 7 januari 1921

Kerncijfers

Françoyse Frétel - Edele dame (XVI eeuw) Begraven in de kerk, echtgenote van François de Bosbecq.
François de Bosbecq - Heer van Aultresche en Poulandon Echtgenoot van Françoyse Frétel, genoemd op een grafsteen.
Geoffroy de Bosbecq - Zoon van Françoyse en François Stad op de grafsteen van de familie.
François-Honoré Rémi Leveaux - Weldoener (19e eeuw) Patron van de kerk en de gemeente.

Oorsprong en geschiedenis

De St. George's kerk van Restons-le-Long, geclassificeerd als een historisch monument in 1921, is een van de oudste in de stad, daterend uit de late 11e tot vroege 12e eeuw. Het Latijnse kruisplan bestaat uit een vier-spanne schip, twee onderpanden, een transept en een vierkant koor bedekt met een verbeterde wieg kluis. Dit vlakke bed, zeldzaam voor die tijd, gaat vooraf aan de goedkeuring van apsids in de 12e eeuw. Oorspronkelijk werd het plein van de transept gecarpenteerd, maar in de 13e eeuw werd het vervangen door een dugifice. De gevel, voorheen voorafgegaan door een klokkentoren, wordt nu gemaskerd door een moderne veranda geflankeerd door kapellen.

Het schip, bedekt met frame, heeft bogen in het midden van een dubbele rij van harpen en rechthoekige pilaren versierd met pilasters. De buitenmodillen, gesneden van grimaçant maskers en dierenhoofden, evenals billet koorden, illustreren lokale romaanse kunst. Aan de zuidkant, gerenoveerd, herbergt een moderne kapel. Binnen blijven drie begrafenisinscripties over: twee middeleeuwse grafstenen, waaronder die van Françoyse Frétel (1573), echtgenote van François de Bosbecq, en een 19e-eeuwse plaquette ter ere van François-Honoré Leveaux, weldoener van de kerk.

Het gebouw combineert dus Romaanse (nef, modillons) en Gotische (voûts), die de evolutie tussen de 11e en 14e eeuw weerspiegelen. Zijn rangschikking in 1921 onderstreept zijn erfgoed belang, terwijl de inscripties herinneren aan zijn verankering in de lokale geschiedenis, van middeleeuwse heren tot 19e eeuw donoren. De aanwezigheid van een moderne veranda en zijkapellen toont verdere aanpassingen, zonder de oorspronkelijke middeleeuwse structuur te veranderen.

Gelegen in het departement Aisne (Hautes-de-France), belichaamt de kerk het landelijke religieuze erfgoed, gekenmerkt door architectonische transformaties en epigrafische sporen. De verloren klokkentoren, opgeroepen door resten van uitlopers, en de baaien versierd met knuppels maken het een voorbeeld van Romaanse kerken in het noorden van Frankrijk, verrijkt met gotische toevoegingen en latere ontwikkelingen.

Externe links