Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Saint-Germain d'Andrésy kerk, gelegen in de Yvelines in Île-de-France, is een religieus gebouw waarvan de gotische kern dateert uit de late 12e en vroege 13e eeuw. Het lange vliegtuig, met een centraal schip geflankeerd door twee kanten, eindigt met een plat bed. De eerste bouw, gekenmerkt door bogen van kernkoppen en een triforium, werd gevolgd door grote wijzigingen na de Honderd Jaar' Oorlog, inclusief de gedeeltelijke reconstructie van de zuidkant in 1517 in een flamboyante gotische stijl.

In het midden van de 16e eeuw, tijdens de regering van Francis I, werd een enorme noordelijke onderpand van Renaissance stijl toegevoegd, ter vervanging van de voormalige noordkant. Dit onderpand, bijna zo breed als het schip en de zuidkant gecombineerd, is opmerkelijk voor zijn hoofdsteden geïnspireerd door Saint-Maclou de Pontoise en zijn gedeeltelijk originele glazen ramen. Het werk omvat een suboptimale recuperatie van de noordelijke hoogte van het centrale schip, met monocilindrische pijlers en Renaissance modenatures.

De kerk onderging verschillende restauratiecampagnes, met name na de ineenstorting van een kluis in 1873, waar architecten Henry Barruel en Paul Blondel herbouwde delen met behulp van het proces van Herteaux. In 1949 werd een historisch monument opgericht, dat opmerkelijke meubels bevat, waaronder geheime schilderijen en glas-in-loodramen uit de 16e en 19e eeuw. Zijn bed, zichtbaar vanaf de Seine, en de Renaissance portal maken het een belangrijke architectonische getuigenis van de Franse Vexin.

Het meubilair omvat werken van heilige kunst zoals een 16e eeuws kruis Christus en schilderijen van Ludovic Lepic of geïnspireerd door Guido Reni en Antoine van Dyck. De glas-in-loodramen, die dateren uit de 16e, 19e en 20e eeuw, illustreren religieuze scènes en verschillende stijlen, waaronder een Art Nouveau venster uit 1930 met de verschijning van de Maagd in Pontmain. De kerk blijft actief in het parochieleven en verwelkomt zondagsmis.

De geschiedenis van het gebouw is verbonden met die van Andrésy, al in 829 genoemd in brieven van bisschop Inchad van Parijs. De parochie, afhankelijk van het hoofdstuk van Parijs, werd gehecht aan het bisdom Versailles na de revolutie. De funderingsplaten, zoals die van Jean Meligne (1612) of Hildevert Huche (1666), herinneren aan de gaven van de gelovigen voor eeuwigdurende Missen, die de centrale rol van de kerk in de lokale gemeenschap illustreren.

De buitenkant, gekenmerkt door een samengestelde klokkentoren en een bed versierd met pincels, weerspiegelt de verschillende periodes van de bouw. De Renaissance portal van de noordelijke onderpand, met zijn driehoekige pediment en sculpturen, contrasteert met de westerse gevel, gedeeltelijk gemaskeerd door een flamboyante gotische veranda. De kerk, nog steeds een gemeenschappelijk eigendom, is een emblematisch voorbeeld van de architectonische en artistieke evolutie in Île-de-France, van de middeleeuwen tot de moderne tijd.

Externe links