Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van Saint-Germain de Creysse, gelegen in de Lot en Occitanie, vindt zijn oorsprong tenminste al in de 10e eeuw, zoals blijkt uit een vermelding in de wil van de burggraaf van Turenne Adhemar des Échelles in 930. De site, gelegen op een voorgebergte met uitzicht op de Dordogne, bood een defensieve strategische positie. Het huidige gebouw, geïntegreerd in het versterkte castrum uit de 12e eeuw, diende als een kastelenkapel tot de 17e eeuw, toen het een parochiekerk werd.

In de 17e eeuw werd de kerk uitgebreid door de integratie van het oude 14e eeuwse gerechtsgebouw grenzend aan het noorden. Deze uitbreiding leidde tot een heroriëntatie van het koor in het noorden en de toevoeging van een tweede apsis, waardoor een unieke architectonische eigenaardigheid. De zuidelijke poort, waarschijnlijk het gevolg van het hergebruik van een romaanse poort van de voormalige Sint Vincent du Vigan kerk, werd toegevoegd of gerestaureerd, vooral in 1952.

De kerk bewaart sporen van zijn middeleeuwse geschiedenis, als een vuur versierd met een fragment van schilderij dat een Graf en het dragen van de armen van de Cornil familie, heren van Creysse van de 12e tot de 15e eeuw. Binnen, een funeraire liter draagt het wapen van de burggraafs van Turenne, familie van La Tour, de feodale banden van de regio. Geclassificeerd als een historisch monument in 1949, het herbergt ook een 18e-eeuwse hoge altaar en glas-in-lood ramen gemaakt door Georges-Émile Lebacq in 1932.

De oorspronkelijke kastelenkapel, gedeeltelijk gedateerd uit de 12e eeuw, werd gewijzigd in de 15e en 17e eeuw. De structuur, die werd herbouwd in de 15e eeuw, en de twee gewelfde apen in cul-de-four illustreren deze transformaties. De site, eigendom van de gemeente, getuigt van de architectonische en religieuze evolutie van een middeleeuwse macht plaats in de parochie ruimte.

Volgens de lokale traditie legde Saint Louis relikwieën van de kroon van Thorns neer in de kerk tijdens zijn pelgrimstocht naar Rocamadour in 1244, met zijn moeder Blanche de Castille. Vier bust-liquariums en een piramidale tabernakel in gouden hout, versierd met religieuze scènes, verrijken liturgische meubels. Deze elementen weerspiegelen de toewijding en het artistieke mecenaat die door de eeuwen heen met dit monument verbonden zijn.

Externe links