Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van Saint-Germain de Pantin vond zijn oorsprong in de 12e eeuw met een primitieve kapel, genoemd in 1210 door een priester genaamd Petrus. In 1649, een koninklijke verordening verboden kantoren om veiligheidsredenen, aandringend op een grote wederopbouw. Op 30 april 1662 beloofden de Abbé de Richelieu en de pastoor Guillaume de Carlu het refrein te financieren, terwijl de bewoners het schip overnamen. De plannen, opgesteld door Michel Villedo, bieden een structuur in steen en steen, met dorische pilasters. De eerste steen werd gelegd op 23 juni 1664 door Pierre Forcoal, meester van de petities, in aanwezigheid van dominees Guillaume de Carrelu en Nicolas Fermanel.

De werken, toegekend aan de Parijse metselaars Guillaume Huby en Michel Bernoin voor 12.500 pond, beginnen in een klimaat van financiële spanningen. Een 25-jarig geschil tussen de inwoners en Abbé de Richelieu resulteerde in een straf in 1689 die hem veroordeelde om 2000 pond te betalen. In 1736 werd de klokkentoren herbouwd door Joachim Beausire, gevolgd door de overdracht van de aangrenzende begraafplaats. In de 19e eeuw voltooien ontwikkelingen als de perron (1826) en de installatie van drie klokken (1825) het gebouw, terwijl de aangrenzende pastorie huizen, schuren en stallen herbergt.

In de 20e eeuw werd de kerk, die in 1905 staatseigendom werd, bedreigd door instabiliteit op de grond: in 1971 werd onder zijn fundamenten een vacuüm van 55 meter ontdekt. In 1978 werd een historisch monument opgericht en vanaf 1982 werden er grote consolidatiecampagnes gevoerd, waaronder de hervatting van de funderingen (1983-1984) en de restauratie van glas-in-loodramen (1991-1995). In 1994 werd de jeugdkapel herbouwd voor 6 miljoen frank, verdeeld over de staat, de stad en het bisdom. Het werk gaat verder met de rehabilitatie van de veranda (1996) en de restauratie van het orgel (2003-2004), dat zijn duurzame anker in het lokale erfgoed markeert.

Het interieur is sinds 1960 de thuisbasis van een wandtapijt van Léon Zack, glorieuze Christus, in opdracht van de pastoor André Mathé ter vervanging van het in 1959 gesloopte altaarstuk. Het wordt geproduceerd door de Plasse Le Caisne workshop en symboliseert de artistieke renovatie van de kerk. In 2006 werd een plaquette aangebracht door burgemeester Bertrand Kern. De kerk wordt echter ook geassocieerd met recente controverses, zoals de benoeming in 2022 van priester Jacques Gagey, beschuldigd van seksueel geweld, voordat hij uit zijn ambt wordt ontheven.

Architectuur combineert de kerk elementen uit de zeventiende eeuw (naaf en koor van dorische orde) met toevoegingen uit de achttiende en negentiende eeuw (kliker, poort, hek). Zijn classificatie in 1978 redde het gebouw van sloop, ondanks structurele scheuren in verband met onstabiele bodem. De restauratiecampagnes, gefinancierd door de staat, de regio, het departement en de gemeente, illustreren de collectieve inzet om deze getuige van de religieuze en stedelijke geschiedenis van Pantin te behouden.

Externe links