Eerste regel 1097 (≈ 1097)
Kerk geciteerd in de teksten
1315
Bouw van de klokkentoren
Bouw van de klokkentoren 1315 (≈ 1315)
Datum van inschrijving, bevolen door Pierre Brunet
1706
Bevolen rechtsmiddelen
Bevolen rechtsmiddelen 1706 (≈ 1706)
Werken onder René de Mauveise
1860
Grote reorganisatie
Grote reorganisatie 1860 (≈ 1860)
Verplaatst koor, nieuwe klokken
17 avril 1935
Rangschikking van de klokkentoren
Rangschikking van de klokkentoren 17 avril 1935 (≈ 1935)
Registratie voor historische monumenten
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
Clocher: inschrijving bij beschikking van 17 april 1935
Kerncijfers
Pierre Brunet - Curé de Persac
Commandant van de klokkentoren in 1315
René de Mauvise - Lord of Villars
Bestel reparaties in 1706
Abbé Chauvin - Curé de Persac
Richt het werk van 1860
Oorsprong en geschiedenis
De kerk van Saint-Gervais-et-Saint-Protais de Persac, genoemd in 1097, is een religieus gebouw waarvan de belangrijkste bouw dateert uit de 1e kwart van de 14e eeuw. Zijn klokkentoren, opgericht in 1315, draagt een inscriptie die zijn realisatie verklaart onder impuls van Pierre Brunet, pastoor van die tijd. Deze klokkentoren, een emblematisch element, werd bij decreet van 17 april 1935 geclassificeerd als Historisch Monument en benadrukte het belang van het erfgoed.
Door de eeuwen heen heeft de kerk verschillende opmerkelijke veranderingen ondergaan. In 1706 werden reparaties besteld door René de Mauveise, Lord of Villars, om het gebouw te behouden. In 1860 vond een ingrijpende revisie plaats onder leiding van Abbé Chauvin, pastoor van de parochie: het koor, oorspronkelijk gelegen in het oosten, werd verplaatst naar het westen en keerde de traditionele oriëntatie van de kerk om. In deze periode werden ook nieuwe klokken geplaatst, wat een belangrijke stap in de architectuurgeschiedenis betekende.
De kerk, eigendom van de gemeente Persac (code Insee 86190), illustreert de evolutie van lokale religieuze en architectonische praktijken. Zijn term, gewijd aan de heiligen Gervais en Protais, martelaren van de tweede eeuw, weerspiegelt een oude liturgische traditie. Hoewel gedeeltelijk getransformeerd, behoudt de structuur sporen van zijn middeleeuwse verleden, met name door zijn klokkentoren, een getuige van regionale gotische kunst.