Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Saint-Laurent kerk van Châtel-de-Neuvre is een romaanse religieuze gebouw gebouwd in de 11e en 12e eeuw. Het ligt in het departement Allier, op de top van een heuvel met uitzicht op de rivier de Allier en biedt een breed panorama van het Madeleine gebergte en de stad Moulins. De strategische ligging maakt het een bevoorrechte observatieplaats voor het beschermde natuurreservaat van de Allier Meanders.

De kerk werd gebouwd op of nabij een oud gebouw, zoals blijkt uit de Gallo-Romeinse begrafenis steles opnieuw gebruikt in het zuidwesten van de transept. Oorspronkelijk behoorde het tot een door Souvigny gestichte priorij, voordat het een parochiekerk werd door paus Urban II. De architectuur combineert romaanse elementen, zoals een smalle schip en een zwakke transept, met gotische modificaties, vooral op het noordelijke deel van de transept.

Het schip, een van de oudste in het departement, wordt tegengehouden door gebogen bodems in een kwart van een cirkel. De klokkentoren, met een Romaanse basis, verloor zijn originele pijl en is bedekt met platte tegels, in tegenstelling tot de rest van het gebouw, bedekt met grachtentegels. Binnen, een muurschildering afgebeeld Saint Sebastian, gedateerd uit het einde van de Gotische tijd, waarschijnlijk roept bescherming tegen de pest. De kerk is sinds 1927 een historisch monument.

Het oostelijke deel, dat dateert uit de 12e eeuw, bevat een kruis dat wordt overreden door een kleine koepel op buizen en drie ronde apsidiolen. In de 15e eeuw werden er twee kapellen toegevoegd: één op de noordarm van het transept, de andere op de laatste overspanning van het zuidelijke onderpand. Het tympanum van de westelijke deur is verdwenen, terwijl de vierkante klokkentoren, doorboord door twee baaien versierd met colonnetjes, sporen van modellen bewaard die zijn gesneden uit geometrische figuren.

Volgens de traditie werd de kerk gebouwd op de plaats van een oude tempel. Drie fragmenten van Gallo-Romeinse cippes, die hoofden van personages vertegenwoordigen, zijn nog steeds zichtbaar in de muren, twee op de westelijke gevel en een derde op de zuidelijke transept. Deze elementen getuigen van het hergebruik van oude materialen tijdens de bouw.

Externe links