Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van Saint-Martin de Labbeville, gelegen in Val-d Het komt uit verschillende close-up bouwcampagnes, het behoudt romaanse elementen zoals de hoofdsteden en kolommen van het schip, evenals gotische toevoegingen zoals de uitgestrekte stralende venster van het bed en de rosacea van de westerse gevel. De brand van 1821 verwoestte de zuidkant en de Romeinse klokkentoren, wat resulteerde in een gedeeltelijke restauratie in 1862, waaronder de reconstructie van een zijklokkentoren die niets te maken had met het interieur van het gebouw.

Het schip, aanvankelijk verstoken van lage kanten, werd in de romaanse periode uitgebreid door de toevoeging van arcades en een transept, waarvan alleen de noordelijke crusillon blijft vandaag. De dogische gewelven van de oostelijke delen, gedateerd tussen de 12e en 13e eeuw, hebben gevarieerde profielen, terwijl de 16e eeuwse ommuurde structuur, gedeeltelijk bewaard gebleven ondanks het vuur, is een opmerkelijk element. De kapel van de Maagd, later toegevoegd aan de noordelijke kruisbloem, en de flamboyant verandert na de Honderd Jaar' Oorlog illustreert de stilistische evoluties van het gebouw.

Gerangschikt als historisch monument in 1926, profiteerde de kerk van restauraties in de jaren tachtig, waaronder de wederopbouw van de westelijke rosacea en de consolidatie van structuren. Vandaag verbonden aan de parochie van Nesles-la-Vallée, ontvangt het meer dan af en toe Masses. Het meubilair omvat een 14e eeuwse Maagd met Kind, genoemd als een historisch monument, en een bronzen klok van 1705, getuigenissen van zijn rijke artistieke en religieuze erfgoed.

De externe architectuur, gekenmerkt door romaanse uitlopers en een vernieuwde gevel, weerspiegelt de transformaties die door de eeuwen heen hebben plaatsgevonden. De geblokkeerde arcades van het zuidelijke schip muur en de sporen van de oude aangrenzende begraafplaats herinneren aan de structurele veranderingen en parochie geschiedenis van Labbeville. Ondanks de opeenvolgende verwoestingen en restauraties, behoudt de kerk authentieke elementen, zoals de gesneden modillen van het bed of de romaanse hoofdsteden ontdekt tijdens de werken.

De site, in het Parc naturel régional du Vexin français, is onderdeel van een historisch landschap dat wordt gekenmerkt door de invloed van de abdijen van Norman, zoals die van Bec-Hellouin, een voormalige collateur van de genezing. De parochie was afhankelijk van de decaan van Meulan en het aartsbisdom Rouen. Recente opgravingen en restauraties hebben lange verborgen architectonische details aan het licht gebracht, die nieuwe inzichten geven in de evolutie ervan.

Vandaag de dag blijft de kerk van Sint-Martin, hoewel gedeeltelijk gemaskeerd door bijgebouwen, een belangrijk voorbeeld van het religieuze erfgoed van Île-de-France op het platteland. Zijn onregelmatige plan, zijn gevarieerde gewelven en zijn gesneden decoraties maken het een gebouw dat representatief is voor de stilistische overgangen tussen Romeinse en Gotische, terwijl het de stigma's draagt van de historische gevaren die het bestaan ervan markeerden.

Externe links