Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van Saint-Méliau vond zijn oorsprong tussen de 9e en 10e eeuw, hoewel de eerste gedocumenteerde sporen dateren uit 1631, toen een gebouw werd genoemd in de stad Pluméliau. Dit gebouw herbergde al een altaarstuk gebouwd in 1658 onder impuls van de rector Toussaint Cormier, nog steeds aanwezig. De kerk, die verouderd was geworden, werd geheel herbouwd tussen 1694 en 1696 onder leiding van de rector Mathurin de Farcy, die de werken gedeeltelijk financierde (3.000 pond). Het gebouw nam vervolgens een vorm van Latijns kruis, met een schip verstoken van pilaren en rijke meubels, waaronder altaarstukken gewijd aan Saint Méliau en Sint Johannes de Doper, evenals schilderijen op paneel van lokale heiligen.

In de 19e eeuw werd de klokkentoren rond 1850 gerestaureerd en vervolgens met een pijl in 1861 door ondernemer Léon Henry overtroffen. Aan het begin van de 20e eeuw was de kerk, die in slechte staat werd geacht, het onderwerp van een wederopbouwproject. Het werd tussen 1946 en 1948 herbouwd door de ondernemers Louis André en Pierre Vessier, volgens de plannen van architect Tassin. De site behield historische elementen, zoals de 17e eeuwse retable, terwijl de modernisering van de structuur.

De kerk herbergt nu 19 beelden, daterend uit de 16e tot de 19e eeuw, gemaakt van hout, gips of kalksteen. Onder hen is een 16e eeuwse Homo Ecce, Saint Adrien (15e eeuw), of twee afbeeldingen van Saint Méliau, patroon van het gebouw. Het hof herbergt een monument voor de doden van 1924, het werk van de Gouziaanse beeldhouwer, ter nagedachtenis aan de soldaten van de twee wereldoorlogen. Dit granieten monument, gerestaureerd in 2019, symboliseert de overwinning door een gevleugelde figuur die een harige ondersteunt.

Het standbeeld is verdeeld over het schip (Saint Claire, Saint Franciscus, Jeanne d'Arc in gips), de transepten (Notre-Dame de Lourdes, Sacré-Coeur) en het koor, waar de kalksteenfiguren van het centrale altaarstuk domineren (Saint Peter, Saint Paul, Saint Marguerite). De kerk illustreert aldus de architectonische en artistieke evolutie van een Bretonse ereplaats, gekenmerkt door opeenvolgende reconstructies en een bewaard meubilair erfgoed.

Externe links