Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Oorsprong en geschiedenis

De Sint-Pabankerk van Lababan, gelegen in de gemeente Pouldreuzic (Finistère), is een historisch monument waarvan de oorsprong voornamelijk teruggaat tot de zestiende eeuw. Zijn architectuur weerspiegelt stilistische invloeden uit deze periode, met daarop volgende toevoegingen zoals de klokkentoren, opgericht in 1676. De oudere zuidelijke veranda dateert uit de 15e eeuw, met een geleidelijke constructie over enkele decennia. De glazen maîtresse, gedateerd 1573, illustreert de glaskunst van de Bretonse renaissance, terwijl een 16e eeuwse kruising het erfgoedcomplex compleet maakt.

De kerkklokkentoren, ingeschreven in de Historische Monumenten in opdracht van 4 februari 1926, vormt het beschermde element van het terrein. De locatie van het gebouw op 6 Rue de Croas Vao is bij benadering, met een geografische nauwkeurigheid als eerlijk beschouwd (niveau 5/10). De kerk is eigendom van de gemeente Pouldreuzic en maakt deel uit van een landelijke Bretonse context waar religieuze gebouwen een centrale rol speelden in het gemeenschapsleven, zowel spiritueel als sociaal. Beschikbare bronnen, waaronder het Monument, bevestigen zijn status als lokaal erfgoed.

De geschiedenis van de kerk van St.Paban maakt deel uit van de grotere kerk van Finistère, een gebied dat in de 16e eeuw werd gekenmerkt door architectonische transformaties en artistieke vitaliteit, vooral op het gebied van glas-in-lood en religieuze sculpturen. De aanwezigheid van een 16e eeuws kruis en een 15e eeuwse veranda suggereert een culturele continuïteit en een aanpassing van stijlen in de loop der tijd. Hoewel details van sponsors of ambachtslieden onbekend blijven, getuigen deze elementen van het belang van de plaats in het Bretonse religieuze landschap.

Externe links