Logo Musée du Patrimoine

Alle Franse erfgoed ingedeeld naar regio's, departementen en steden

Sint Petruskerk van Guimaëc dans le Finistère

Patrimoine classé
Patrimoine religieux
Clocher de style Beaumanoir
Eglise gothique
Finistère

Sint Petruskerk van Guimaëc

    l'Église
    29620 Guimaëc
Église Saint-Pierre de Guimaëc
Église Saint-Pierre de Guimaëc
Église Saint-Pierre de Guimaëc
Église Saint-Pierre de Guimaëc
Église Saint-Pierre de Guimaëc
Crédit photo : GO69 - Sous licence Creative Commons

Tijdlijn

XIXe siècle
Époque contemporaine
1900
2000
17 mars 1916
Rangschikking van de klokkentoren
27 mars 1926
Registratie van Golgotha
19 septembre 2018
Registratie van de kerk
Aujourd'hui
Aujourd'hui

Geklasseerd erfgoed

Clocher (cad. AB 90): bij beschikking van 17 maart 1916; Golgotha bij de kerk: inschrijving bij decreet van 27 maart 1926; De niet-geclassificeerde delen van de Sint-Pieterskerk, volledig weergegeven in de kadastersectie AB Pakket nr. 90: inscriptie op bestelling van 19 september 2018.

Oorsprong en geschiedenis

De kerk Saint-Pierre de Guimaëc is een religieus gebouw gebouwd in de 17e eeuw, gelegen in de gemeente Guimaëc, Bretagne. Het wordt gekenmerkt door zijn klokkentoren, beschouwd als een opmerkelijk architectonisch element. Dit monument, typisch voor de Bretonse kerken van die tijd, weerspiegelt het belang van religieus erfgoed op het platteland van de regio.

De kerkklokkentoren werd geclassificeerd onder de Historische Monumenten in opdracht van 17 maart 1916, met de nadruk op zijn erfgoedwaarde. Daarnaast werd een beproeving bij de kerk geregistreerd op bevel van 27 maart 1926. Meer recent, in 2018, werden ook de ongeclassificeerde delen van de kerk geregistreerd, waardoor de algemene bescherming van het gebouw gewaarborgd werd. Deze beschermende maatregelen illustreren het historische en culturele belang van dit monument.

De Sint-Pieterskerk, eigendom van de gemeente Guimaëc, maakt deel uit van een landelijke context waarin religieuze gebouwen een centrale rol speelden in het gemeenschapsleven. In de 17e eeuw dienden Bretonse kerken niet alleen als ereplaatsen, maar ook als sociale en culturele bezienswaardigheden voor de lokale bevolking. Hun architectuur, vaak sober maar functioneel, voldeed aan de spirituele en praktische behoeften van de bewoners van die tijd.

Externe links