Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van St. Peter's in Metz heeft zijn oorsprong in een Gallo-Romeinse gebouw van de vierde eeuw, waarschijnlijk een paleis of een burgerlijke basiliek. Gebouwd onder de Valenciaanse dynastie of onder Theodosius, heeft het muren in opus mixtum (steen en baksteen), kenmerkend voor de Romeinse architectuur. De stad, verwoest door de Alamans in 253, bouwde vervolgens een defensieve omheining met Romeinse elementen, in een context van toenemende onzekerheid. Dit gebouw, misschien onvoltooid, had kunnen dienen als een paleis (aula palatina), zoals dat van Trier, voor zijn religieuze bekering.

In de 7e eeuw werd het gebouw omgevormd tot de Benedictijnse abdijkerk, gewijd aan Petrus. Een stenen kans, versierd met paleo-christelijke en "barbaarse" motieven (interlaces, planten, dieren), is geïnstalleerd om het koor van het schip te scheiden. Deze kans, nu bewaard gebleven in het Metz Museum, getuigt van een merovingische of Lombardische invloed. Een Romaans schip werd rond het jaar 1000 toegevoegd, onder impuls van keizer Otton I, die de abdij verrijkte. Geschreven bronnen, zoals de Vita Sanctae Walrade, suggereren een stichting van hertog Eleutherius tussen 595 en 613 onder de Merovingische koningen Thibert II of Thierry II.

In de 15e en 16e eeuw werden gotische gewelven toegevoegd, maar het beleg van Metz door Charles Quint in 1552 leidde tot de gedeeltelijke vernietiging van de abdij. In 1556 werd het gebouw een militair pakhuis in de citadel, een functie die het tot de 20e eeuw bewaarde. Een historisch monument in 1909 (kerk) en 1932 (klooster) werd gerestaureerd vanaf de jaren zeventig tot een concertzaal en tentoonstellingszaal. Archeologische opgravingen (1897.

De datum van de Paleo-Christelijke kerk blijft besproken: opgericht in de 7e eeuw volgens de aanhangers van een Merovingiaanse oorsprong (ondersteund door de dierlijke decoraties van de Kans), of in de 8e eeuw voor degenen die er zien het werk van Chrodegang, bisschop van Metz (742 De laatste, dicht bij de Lombarden, bestelde naar verluidt soortgelijke kansen voor de kathedraal. De Oostenrijkse diploma's (Otton I bij Otton III) bevestigen echter zijn status als Koninklijke Merovingische abdij, verbonden aan de kroon van Austrasia uit de 7e eeuw.

De restauraties van de jaren zeventig trachtten de historische lagen te verzoenen: Romeinse overblijfselen, Nova Scotian en militaire installaties. Het gebouw, een van de oudste in Frankrijk, combineert nu gotische akoestiek (akoestische plekken ontdekt) en culturele moderniteit. Zijn kans, een meesterwerk van de Merovingische of Karolingische beeldhouwkunst, illustreert de overgang tussen de oudheid en de Middeleeuwen, met unieke motieven zoals Christus in tuniek met een record, geïnterpreteerd als een symbool van Eucharistie of macht.

Toekomst

Vandaag is Saint-Pierre-aux-Nonnais uitgegroeid tot een zaal voor concerten en tentoonstellingen.

Externe links