Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van Saint-Rémy de Barbery, gelegen in de Oise (Hauts-de-France), is een parish katholiek gebouw waarvan het schip dateert uit het midden van de 12e eeuw, terwijl de oostelijke delen (transe en apse) dateren uit de 16e eeuw. De derde overspanning van het schip, de oude basis van de klokkentoren, behoudt een kluis van primitieve kernkoppen van de 1160s, met eenvoudige bladhoofdsteden geïnspireerd door de kathedraal van Senlis. De eerste twee overspanningen, herontworpen in de moderne tijd, hebben hun middeleeuwse karakter verloren, maar het bed van de zestiende eeuw onderscheidt zich door zijn uitgestrekte geglazuurde oppervlakken en een flamboyante gotische en renaissance stijl, zichtbaar in de bogen in volle hanger en de ramen netwerken.

In de 16e eeuw werd de tweede overspanning van het Romaanse koor vervangen door een overstromende transept en een vijfzijdige apse, een zeldzame architectonische partij voor een landelijke kerk van die tijd. De ondertekening van 1568 door Willem IV Rose, bisschop van Senlis en figuur van de Katholieke Liga, markeert deze uitbreiding. De renaissant invloeden worden waargenomen in de laaghangende bogen en oculus vensters, terwijl de prismatische aderen en niet-gesneden caps de flamboyante gothic herinneren. Het bed, geheel gemaakt van geslepen steen, contrasteert met de rest van het gebouw, gebouwd in onregelmatig puin.

Tijdens de revolutie werd het bisdom Senlis afgeschaft en werd Barbery achtereenvolgens verbonden met de bisdommen Beauvais en vervolgens met Amiens, waarna hij in 1822 terugkeerde naar Beauvais. In de 19e eeuw veranderde de restauratie (vooral in 1893) het interieur: vals apparaat, neoklassieke inrichting en installatie van een neogotische stand. Het sierglas van de abide, aangeboden in 1893 door de heer Boucher-Heurlier, en het tegelwerk van het heiligdom dateren uit deze periode. De kerk, geregistreerd voor historische monumenten in 1978, blijft vandaag verbonden met de parochie van Saint-Rieul in Senlis, met maandelijkse missen.

De buitenkant onthult een pittoresk silhouet, gemarkeerd door een lei-frame klokkentoren boven de derde overspanning, een trap toren naast de gevel, en een grotendeels geglazuurde bed. De vierkante uitlopers van de 12e eeuw, herkenbaar aan hun larmies, zijn omgeven door elementen uit de 16e eeuw, zoals de ramen in het midden van de hanger. De blinde muur van de zuidelijke kruisel en de asymmetrie van de westelijke gevel, gedeeltelijk gemaskeerd door een boom, voegen toe aan zijn landelijke karakter. De platte dakpannen, met uitzondering van de klokkentoren, en de afwezigheid van kornice markeren zijn rustieke uiterlijk.

Binnenin contrasteert het schip met neo-klassieke vormen, met de derde gewelfde spanwijdte, waar de romaanse hoofdsteden tijdens de Renaissance herwerkten. De oosterse delen, gewelfd op dezelfde hoogte, vormen een harmonieus geheel ondanks hun complexiteit: kruising van de barlong transept, kruisillons zonder formets, en apsis met stompe aderen. De ramen, met flamboyant of herboren vullingen, overspoelen de ruimte met licht. Een zwembad gedecoreerd in de zuidelijke crusillon en een niche in het midden van de abside getuigen van de aandacht besteed aan liturgische details.

De kerk Saint-Rémy illustreert de landelijke architectonische evolutie, van Romaanse oorsprong tot de Renaissance, door moderne veranderingen. De inschrijving in 1978 erkent zijn erfgoedwaarde, ondanks het ontbreken van geclassificeerd meubilair. Tegenwoordig geïntegreerd in een uitgestrekte parochie gebied gecentreerd op Senlis, blijft het een actieve plaats van eredienst, vieren elke maand een zondagsmis ter nagedachtenis aan Saint Remi van Reims, zijn patroon.

Externe links