Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De abdij van Saint-Savin-sur-Gartempe, gelegen in het departement Vienne in New Aquitaine, is een emblematisch monument van de romaanse kunst. Opgericht in het begin van de 9e eeuw onder Karel de Grote, werd het gebouwd om de relikwieën van Saints Savin en Cyprien, twee christelijke martelaren van de 5e eeuw te huisvesten. Traditioneel werden deze broeders, vluchtend uit Macedonië, onthoofd aan de oevers van de Gartempe, waar hun lichamen drie eeuwen later werden gevonden. Badillon, klerk van Karel de Grote, stichtte daar een benedictijnse abdij, die onder leiding van Abbé Eudes I de heerschappij van Sint Benedictus toepaste.

De bouw van de huidige abdijkerk begon rond 1040, gefinancierd door een geschenk van de gravin Aumode de Poitou. De werken, geleid door Abbés Odon en Gervais, werden rond 1090 voltooid, met een uitzonderlijke set romaanse muurschilderingen, een van de best bewaard gebleven in Europa. Deze fresco's, die de kluis van het schip bedekken, illustreren scènes uit het Oude Testament (Genesis, Exodus) met een unieke narratieve stijl, die de bijnaam "Chapelle Sistine of the French Middle Ages" waard zijn. De klokkentoren, transept en bed, gebouwd in verschillende landschappen, weerspiegelen de architectonische evolutie van de 11e eeuw.

De sabbat beleefde perioden van verval, vooral tijdens de Honderdjarige Oorlog (XIV eeuw) en de Oorlogen van Religie (XVI eeuw), waar het werd geplunderd en gedeeltelijk vernietigd. In de 17e eeuw ondernamen de monniken van de gemeente Saint-Maur de restauratie, het redden van de schilderijen en het moderniseren van de kloostergebouwen. Geclassificeerd als historisch monument in 1840 dankzij de tussenkomst van Prosper Mérimée, werd het in 1983 opgenomen als Werelderfgoed van UNESCO. Recente restauraties (XX-XXI eeuw) hebben zijn fresco's behouden en de toegankelijkheid verbeterd, waardoor het een belangrijke site van Romaanse erfgoed.

De architectuur van de abdij combineert grandeur en symboliek: een schip 42 meter lang, gewelfd in een wieg, indirect verlicht door hoge baaien, en een bed met een walk-in versierd met stralende kapellen. De schilderijen, uitgevoerd een fresco en een secco, gebruik een smalle palet (ocres, groen) maar expressief, met dynamische figuren met gestileerde gordijnen. De crypte, gewijd aan de heiligen Savin en Cyprien, behoudt meer rustieke fresco's, terwijl de transept en het koor later gotische en barokke elementen bevatten.

Het kloostergebouw, herbouwd in de 17e eeuw door architect François Le Duc, illustreert het Benedictijnse kloosterleven met zijn refter, capitulaire ruimte en cellen. Hoewel het geplande klooster nooit voltooid was, blijft het abbatiale ensemble een uitzonderlijke getuigenis van middeleeuwse kunst en spiritualiteit. Vandaag beheerd door een openbare instelling, trekt de site meer dan 50.000 bezoekers per jaar, gefascineerd door zijn duizendjarige geschiedenis en unieke picturale erfgoed.

Toekomst

De abdij van Saint-Savin-sur-Gartempe is kenmerkend voor de volwassenheid van de romaanse stijl. De abdij Notre-Dame staat bekend om zijn muurschilderingen maar is ook een referentie in de architectuur met een schip gericht op pracht. Het creëert een symbiose tussen architectuur en muurschilderingen, hoofdsteden en altaren, een alliantie die Romaanse kerken hun onvergelijkbare karakter geeft.

De abdijkerk wordt sinds 1840 als historisch monument beschouwd, dat wil zeggen sinds de oprichting van de erfgoedbescherming in Frankrijk door Prosper Mérimée

Externe links