Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Sint Ulrichkapel van Avolsheim, gelegen in de Place de l'Eglise in de Nederrijn, is een historisch monument sinds 1862. Waarschijnlijk gebouwd rond het jaar 1000 op het model van Slavische tetraconch kapellen (circulaire kern, koepel, absidiolen in paardenijzer), het presenteert een plan in het Grieks kruis met absidiolen gericht op de kardinaal punten. De huidige naam, Sint Ulrich, verschijnt pas in de 15e eeuw, lang na de stichting.

In de 12e eeuw (tussen 1160 en 1180) werd de lantaarn door de huidige achthoekige klokkentoren vervangen en het interieur werd versierd met schilderijen. Deze laatste, herontdekt in 1968, getuigen van de decoratieve rijkdom van het Romaanse tijdperk. De kapel onderging grote wijzigingen in 1774: de oostelijke absidiole werd geopend en uitgebreid door een schip, een koor en een sacristie, terwijl de andere absidiolen werden afgekapt om een stand te bouwen en een toegangsdeur gedateerd 1774.

Aanvankelijk beschouwd als een Baptisterie vanwege zijn gecentreerde plan, deze hypothese werd nooit bevestigd door archeologische opgravingen, hoewel de appellatie bleef. Na de verwoesting van de parochiekerk in 1911 werd de kapel bewaard en gerestaureerd. Zijn Romaanse schilderijen, aan het licht gebracht in 1968, en zijn unieke architectuur in de Elzas, getuigen van middeleeuwse kunst en Slavische culturele invloeden in de regio.

De kapel is nu eigendom van de gemeente Avolsheim. Zijn classificatie van de eerste Franse historische monumenten (1862) onderstreept het belang van het erfgoed. De kleine opus spicaatum apparaat nog steeds zichtbaar op plaatsen, de ramen in volle hanger, en de afgeschuinde bedriegers herinneren romaanse bouwtechnieken, terwijl de 18e eeuw transformaties illustreren de aanpassing aan moderne liturgische behoeften.

Externe links