Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De abdij van Saint-Valery-sur-Somme, gesticht rond 615 door Walric (Valery de Leuconay), een discipel van Saint-Colomban, was een van de oudste Benedictijnse kloosters in het bisdom Amiens. Gelegen aan de monding van de Somme dankzij een geschenk van koning Clotaire II, speelde het een belangrijke spirituele en politieke rol uit de vroege middeleeuwen. Zijn geschiedenis werd gekenmerkt door Vikingvernietiging, een legendarische restauratie door Hugues Capet in 981 en nauwe banden met Willem de Veroveraar, die daar bad voordat hij Engeland veroverde in 1066.

In de 13e eeuw droogden de monniken de omliggende moerassen op. Tijdens de Honderdjarige Oorlog werd de abdij gedeeltelijk vernietigd door de Engelsen, daarna herbouwd alvorens verdere schade aan te richten: verspreiding van de monniken in 1451, verwoesting bevolen door Lodewijk XI in 1475, en vuur door de Hugenoten in 1568. Ondanks deze gevaren werd het in de 17e eeuw een intellectueel huis onder impuls van de gemeente Saint-Maur, gastvrije geleerden zoals Fénelon, Abbé Commendataire, of de priesters-dichters Jacques Leclercq en Charles Prévost.

Bij de Revolutie werd de abdij als nationaal eigendom verkocht aan personen als Jean Ricot of Antoine-Augustin Renouard. Vandaag, ruïnes van de zuidkant en de absidiale kapel (XIIIde eeuw), overblijfselen van het klooster (XVIIde eeuw), evenals het abbatiale paleis van 1752 en de muur van silex-damier, geclassificeerde historische monumenten blijven. Deze elementen herinneren aan haar glorieuze verleden, tussen spiritualiteit, koninklijke macht en culturele invloed, voordat ze definitief verdween in de late achttiende eeuw.

De legende zegt dat Hugues Capet de Sommebaai te voet zou hebben overgestoken om de relieken van Sint Valery en Sint-Riquier te repatriëren, gestolen door de graaf van Vlaanderen. Dit verslag, dat door de monniken van Saint-Riquier wordt gepopulariseerd, illustreert de symbolische band tussen de abdij en de Franse monarchie. Op dezelfde manier, William de Veroveraar's halte in 1066, waar een processie van de relikwieën zou hebben veranderd de wind in zijn voordeel, verzegeld zijn dankbaarheid: hij bood aan de abdij het Engelse domein van Takeley, later bevestigd door Hendrik II.

De architectuur van de abdij weerspiegelt de opeenvolgende reconstructies. De 13e eeuwse abtelijke kerk, waarvan de ruïnes overblijven, was naast een 17e eeuws klooster geïntegreerd in het 1752 Abbatial Hotel, een harmonieuze mix van baksteen en steen. De wand van de behuizing, karakteristiek met zijn vuursteen en krijt-damher apparaat (X-VIIIe eeuwen), nog steeds beperkt het oude klooster. Deze resten, hoewel fragmentarisch, getuigen van het belang van Saint-Valery als een hoge plaats van picardklooster, van de Merovingische stichting tot haar revolutionaire onderdrukking.

Externe links