Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Château de Villers-la-Faye, gelegen in het departement Côte-d De site staat op de heuvels van Mont Saint-Victor, ten zuidoosten van het dorp, verbonden door een weg begrensd door een gehucht van de voormalige lagere werf. De gebouwen, georganiseerd rond een vierkante binnenplaats, omvatten defensieve elementen zoals een ronde toren, boogschutter-canonners en de resten van een ophaalbrug. De gevels, daken, een houten galerij en een put zijn sinds 1925 geclassificeerd als historische monumenten.

De geschiedenis van het kasteel wordt gekenmerkt door conflicten en reconstructies. Al in 1370 werd Étienne de Villers benoemd tot heer van de plaats. In 1546 verkocht Jean de Damascus een deel van de seigneury aan Sébastien de Villers, waaruit een juridisch geschil met de officieren van de koning over het feest bleek. In 1594 probeerde de Sieur de Vaulsey het huis zonder succes te investeren. Tussen 1617 en 1625 werden belangrijke werken uitgevoerd: bouw van een muur, die de lantaarn van de binnenplaats bedekt, reparatie van de schuur en wederopbouw van de ophaalbrug. De kapel Saint-Rémy, opgericht in 1630 door François de Villers en Jacqueline de Pontailler, en de vernietiging van de Guépet toren, voltooien de grote transformaties. In de 19e eeuw bleven alleen ruïnes over.

Het kasteel combineert defensieve en residentiële functies. De vierkante binnenplaats, die toegankelijk is door een veranda overhangen door een brancard, omvat een huis lichaam ingericht met een gevlochten deur en dwarsdoorsneden. Een ronde toren, nog steeds zichtbaar, domineert de zuidwestelijke hoek, terwijl een houten toren ooit de weg met de lagere binnenplaats verbond. De omliggende terrassen, ooit omgeven door sloten, markeren de strategische ligging. De beschermde elementen, gevels, houten galerie en putten tonen het erfgoed belang van de site, ondanks de gedeeltelijke verdwijning van de oorspronkelijke structuren.

Externe links