Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Château de la Haye-Saint-Hilaire, gelegen in Saint-Hilaire-des-Landes in Ille-et-Vilaine, is een monument uit de 13e eeuw. Het werd herbouwd tussen 1600 en 1620 op de fundamenten van een middeleeuws kasteel van de 13e en 14e eeuw, waarvan slechts een paar elementen blijven als een ronde toren en een verplaatst portaal. Samen, georganiseerd rond een vierkante binnenplaats omgeven door gracht, omvat een hoofdhuis, een kapel gewijd aan de Heilige Familie, gemeenten en een paviljoen. Het oorspronkelijke, ambitieuzere project werd onderbroken door de dood van Hendrik van Den Haag Saint-Hilaire in 1622 en het koninklijke verbod op verdere versterking van de site in 1619.

Het kasteel is sinds de 11e eeuw (met een sonage vanaf de 14e eeuw) het eigendom van de familie van de Haagse Saint-Hilaire, een van de oudste seigneuries in de regio Fougères. De familie had fiefs in verschillende nabijgelegen parochies en gaf vijf gouverneurs aan de stad Fougères. De seigneury werd in 1593 en 1619 gebouwd als kastanje, met het recht van hooggerechtigheid. Het huidige kasteel combineert daarmee middeleeuwse verdedigingselementen (moord, wachttoren) en Renaissance toevoegingen, zoals de kapel gebouwd in 1686 door Anne de la Haye en zijn vrouw Louise de Canabert.

Het kasteel heeft in 1926 en later in 1995 een historisch monument gebouwd en omvat alle gebouwen (logis, kapel, gemeente, toren) en gracht. De kapel herbergt een opmerkelijk polychrome beeld van Maagd tot Kind, terwijl de gemeenten en het zuidwestelijke paviljoen sporen van opeenvolgende wijzigingen dragen. In 2019 hebben de erfgenamen van graaf Lionel van Den Haag Saint-Hilaire, die in 2016 overleed, het landgoed te koop aangeboden. De site, hoewel gedeeltelijk onvoltooid, getuigt van de architectonische en sociale evolutie van een Bretonse seigneury over bijna zeven eeuwen.

De bezetting van de site is bewezen sinds de veertiende eeuw, hoewel hypotheses suggereren een oudere versterkte behuizing, misschien een "Romeinse kamp." De naam "Den Haag" suggereert een behaagd pand, een primitief verdedigingselement. Middeleeuwse overblijfselen, zoals de centrale toren en gracht, herinneren aan de aanvankelijke defensieve functie, terwijl de 17e en 18e eeuwse ontwikkelingen een meer comfortabele transformatie in een seigneuriële residentie weerspiegelen, met elementen van resorts (grondramen, trappen).

Externe links