Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Froeschwiller Kasteel, gelegen op 21 Main Street in Froeschwiller (Bas-Rhin), is een historisch monument sinds 2009. Gebouwd in het laatste kwart van de 19e eeuw, onderscheidt het zich door zijn eclectische architectuur: een hoofdlichaam op een verdieping met gesneden fronton ramen, een smeedijzeren balkon, en een achthoekige toren met een pijl. Een hip dak bijgebouw en een deurhuis, versierd met medaillons aan de initialen van de eigenaren (Albert de Durckheim en Eugénie Haniel), completeren het ensemble. De entreerooster, speciaal ontworpen, bevat bloemmotieven en volutes.

Het huidige kasteel vervangt een oude seigneuriële residentie die sinds de 14e eeuw is bevestigd, eigendom van de familie Eckbrecht van Durckheim, vazal van de bisschop van Straatsburg. Rond 1850 liet Ferdinand de Durckheim, prefect van de Haut-Rhin, het kasteel herbouwen in de vorm van een rechthoekige villa met balkon. In 1890 ondernam zijn zoon Albert, bijgestaan door de Münchense architect Emanuel von Seidl, een grote transformatie: de toevoeging van een kapot dak met dakramen, een torenbelvedere, en een tweede gebouw verbonden door een lage boog passage. De bijgebouwen, gedateerd 1891, dragen het wapen van het Durckheim.

Na de Tweede Wereldoorlog verliet het landgoed de familie Durckheim-Holnstein (Eugénie Haniel, weduwe van Albert, hertrouwd met de graaf van Holnstein) om te verhuizen naar particuliere eigenaren. De 2009 ranking beschermt het hele landgoed: kasteel, commons (kennel, stake, goed), aangelegd park met fabrieken, en moestuin met zijn kassen. Het ensemble illustreert de evolutie van een Elzasse seigneuriale residentie, gekenmerkt door Duitse architectonische invloeden van de late 19e eeuw.

De site bevat sporen van opeenvolgende ontwikkelingen, zoals de initialen van de eigenaars op de cochèredeur of het wapenschild van de Durckheim op de bijgebouwen. De familie, sinds de Middeleeuwen verbonden met Froeschwiller, liet een blijvende afdruk achter, waarbij feodale erfenis en burgerlijke moderniteit werden vermengd. Vandaag de dag blijft het kasteel een getuigenis van de lokale geschiedenis en de levenskunst van de Elzasser elites op het scharnier van de 19e en 20e eeuw.

Externe links