Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Château de Montcoy, gelegen in de stad Saône-et-Loire, onderscheidt zich door zijn gevel in roze bakstenen die contrasteren met het groen van het omliggende park. Toegang wordt gedaan door een balustrade stenen brug, ter vervanging van een oude ophaalbrug gesloopt in de 19e eeuw. Het hoofdlichaam, rechthoekig en geflankeerd door twee asymmetrische vleugels, heeft slapende ramen en gebogen pedimenten. Een stuk water en de overblijfselen van een primitief fort vormen het park, terwijl de grachten zich defensieve oorsprong herinneren. Sinds 1996 opgenomen in de Extra Inventaris van Monumenten Historisch is er een privé-eigendom waarvan de buitenkant op verzoek toegankelijk is.

De geschiedenis van het Montcoy Fief wordt gekenmerkt door frequente veranderingen in eigenaren tot de 17e eeuw. In 1422 was Antoine de Granges, uit een machtig Frans gezin, de eerste bekende heer. Het fief kwam vervolgens in handen van de huizen van Grammont, Dammartin, Bauffremont, Lugny en Montcony en werd in 1661 overgenomen door François de Damascus. In 1670 gaf hij hem aan Étienne Lantin, de adviseur van de koning, die het oude kasteel verliet om het huidige centrale gebouw te bouwen. In de 18e eeuw voegde zijn achterkleinzoon, kolonel aan het regiment van Enghien, de linkervleugel toe volgens de plannen van architect Niepce.

De uitzending van het landgoed ging door tot 1867, toen Antoine Lantin, de laatste baron van Montcoy, stierf. Aan het einde van de 19e eeuw liet pater Bernard de Riverielx de Varax het kasteel na aan zijn neef Régis de Rivérieulx de Varax, wiens nakomelingen het nog steeds bezitten. De site behoudt elementen uit de 15e en 18e eeuw, die middeleeuwse erfgoed en klassieke transformaties mengen. De wapenschilden en leeuwen gesneden bij de ingang roepen zijn verleden prestige op, terwijl de stenen bands en pedimenten zijn architectonische elegantie benadrukken.

Externe links