Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het kasteel van Flaugergues, gelegen in Montpellier in de Hérault, is een waanzin (verblijf van plezier) gebouwd aan het einde van de zeventiende eeuw, in 1696. Het is een historisch monument, behoort nog steeds tot de familie Colbert en herbergt nu een wijnboerderij in stedelijke gebieden. De architectuur, geïnspireerd door Italiaanse villa's, onderscheidt zich door zijn stenen gevels, daken versierd met 18e eeuwse geschilderde tegels en terrastuinen.

De nalatenschap werd in 1696 verworven door Étienne de Flaugergues (1655-1741), adviseur van de Rekenkamer van Montpellier, die bijna 50 jaar werd verfraaid. Hij overleed in 1811 aan Jacques-Joseph de Boussairolles, vervolgens aan de familie Barthélémy van Saizieu. Tijdens de Tweede Wereldoorlog (1942-1944) werd het kasteel gevorderd door de Luftwaffe, terwijl de eigenaar, Baron René de Saizieu, een gevangene was in Duitsland. Toen hij in 1973 overleed, erfde en moderniseerde zijn neef Henri de Colbert de wijngaard.

Binnen in het kasteel onthult een trap met hangende sleutels, zonder een pilaar, en lounges ingericht met Lodewijk XV en Lodewijk XVI kamers. De muren huisvesten Vlaamse wandtapijten (1670) over het leven van Mozes, een collectie porseleinen en een zeldzame zograscope (een 18e eeuwse optische doos). De slaapkamer van de adelaar, gedecoreerd in 1990 door Diane de Montbron, roept Napoleon's Egypte campagne op. Het landgoed bewaart ook geheime familiearchieven, waaronder documenten over baron Richard de Saizieu, kapitein van een schip onder het Rijk.

De tuinen, gelabeld "Opmerkelijke Tuin" sinds 2004, combineren Franse en Engelse stijlen. De Franse tuin, gerestaureerd in de 20e eeuw, heeft 10.000 voet aan buxus, terwijl het aangelegde park, gecreëerd in 1847, huizen zeldzame palmbomen als een Chileense kokosboom geplant in 1874. Een stedelijke permacultuur boerderij, de Oasis stad, werd daar opgericht in 2018. De wijngaard, bewezen sinds het Gallo-Romeinse tijdperk, produceert wijnen in AOP Languedoc en IGP Pays d'Oc, met een eco-verantwoordelijke kelder gebouwd in 2016.

Een historisch monument in 1986 (na een eerste inscriptie in 1949), het kasteel en de bijgebouwen illustreren de evolutie van een Languedoc waanzin in een stedelijke wijnmakerij. Het dient ook als setting voor audiovisuele producties, zoals de Ad Vitam Ad Mortem serie (2016).

Externe links