Logo Musée du Patrimoine

Alle Franse erfgoed ingedeeld naar regio's, departementen en steden

Château de La Roque à Saint-Germain-de-la-Rivière en Gironde

Gironde

Château de La Roque

    4 La Roque
    33240 Saint-Germain-de-la-Rivière

Tijdlijn

Renaissance
Temps modernes
Révolution/Empire
XIXe siècle
Époque contemporaine
1600
1700
1800
1900
2000
1639
Verwerving door Henri du Mas
2e moitié XVIIIe siècle
Tuinvoorzieningen
1874-1876
Project afgebroken door Henri Duphot
vers 1888
Transformatie door Alphonse Blaquière
28 septembre 2006
Registratie van het kasteel
25 juillet 2007
Indeling van tuinen
Aujourd'hui
Aujourd'hui

Geklasseerd erfgoed

Het kasteel met zijn gemeenschappelijke gebouwen en bijgebouwen; tuinen, met uitzondering van de bekledingsdelen (vgl. A 82-84, 87, 89, 92, 668, 669, 671-683): registratie bij beschikking van 28 september 2006 - Tuinen, inclusief beboste percelen, inclusief terrassen, hydraulische netwerken en voorzieningen, het oranje paviljoen en het tuinhuisje (zie kader). A 89 675 : zwembad en watertuinen; 679 : laag huisterras; 92, 669, 673, 672, 678: kasteelterrassen; 87, 677: tussenterrassen; 681 : 18de eeuwse of peristyle uitkijk; 683: 18de eeuwse paviljoen of oranjerie; 682: 19de eeuwse waterkasteel; 81-84, 87, 676, 667: beboste delen; 668, 671, 674: gangpad): classificatie per stop van 25 juli 2007

Kerncijfers

Henri du Mas - Advocaat-generaal F. G. Jacobs heeft ter terechtzitting van de Vijfde kamer van 14 februari 2001 conclusie genomen Verkrijg het landgoed in 1639.
Henri Duphot - Architect Projecteer een kasteel (1874-1876, ongebouwd).
Alphonse Blaquière - Architect Het kasteel omvormen rond 1888.
Etienne Laclotte - Architect In verband met het werk (ongedetailleerde rol).

Oorsprong en geschiedenis

Het kasteel van La Roque is gelegen op de site van een middeleeuwse vesting, in 1639 overgenomen door Henri du Mas, advocaat in het parlement van Bordeaux. Vanaf dit moment combineert het landgoed wijnbouw- en steengroeven, met gebouwen georganiseerd in U huisvesting en gemeenschappelijk. Sporen van deze periode blijven in de agrarische en residentiële structuur van de site, hoewel latere veranderingen hebben haar uiterlijk ingrijpend veranderd.

In de tweede helft van de 18e eeuw werd het landgoed gerenoveerd met terrastuinen, een tuinhuisje en een watertuin, die de invloed van landschapsmodellen uit de periode weerspiegelden. Deze nog steeds zichtbare ontwikkelingen tonen een esthetische en functionele wil, die het natuurlijke landschap van de Dordogne integreert. De terrassen, hydraulische netwerken en paviljoens (zoals oranjerie) dateren uit deze cruciale periode.

Het einde van de 19e eeuw markeerde een fase van architectonische en landschapsmodernisering. Tussen 1874 en 1876 stelde architect Henri Duphot plannen voor voor een nieuw kasteel, nooit gerealiseerd. Alphonse Blaquière, daarentegen, voltooide de transformatie van de gebouwen in een neoklassiek L-vormig complex rond 1888, met colonnade galerijen en paviljoens. Een kasteel is gebouwd, en het park is opnieuw ontworpen om te openen op de Dordogne in het zuiden en op de tuinen in het oosten. Dit werk maakt deel uit van een context van valorisatie van Bordeaux wijnboerderijen, waarbij architectonisch prestige en agrarische functionaliteit worden gecombineerd.

Erfgoedbescherming vond plaats in de 21e eeuw: tuinen (inclusief terrassen, tuinhuisje en oranjerie) werden geclassificeerd in 2007, terwijl het kasteel en de bijgebouwen werden vermeld in 2006. Deze maatregelen benadrukken de historische en landschappelijke waarde van de site, met behoud van zowel de resten van de 18e en 19e eeuw als hun integratie in een opmerkelijke natuurlijke omgeving.

Het landgoed illustreert aldus de evolutie van een middeleeuwse site tot een residentieel en wijnbouwcomplex, gekenmerkt door de architectonische en landschapsinvloeden van de Verlichting en de industriële bourgeoisie van het Tweede Rijk. Architecten Duphot, Blaquière en Laclotte lieten hun stempel achter en mengden erfgoed en innovatie.

Externe links