Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Château de Lauvergnac, gelegen in de gemeente La Turballe (Loire-Atlantique), stamt uit een seigneury die vanaf 1395 wordt bevestigd. Het toponiem, van Bretonse oorsprong, roept een gebied op dat wordt bevolkt door alders. Oorspronkelijk eigendom van de familie Lauvergnac, het landgoed gaat door allianties en opeenvolgende verkopen aan Le Pennec (XV eeuw), Den Haag (1673), en La Bourdonnaye (1749). Deze laatste, nobele parlementariërs van Rennes, voedde Anne François Augustin de La Boudonnaye op, geboren in 1747 te Guérande. Het kasteel veranderde in 1773 (familie Le Pourceau de Mondoret) voordat het in 1855 werd overgenomen door de Geloës d'Elsloo, die het zijn huidige verschijning gaf.

In de 19e eeuw veranderde de graaf van Geloës van Elsloo het landhuis in troubadourstijl radicaal in een vogue. Hij voegde een glazen galerie opening op het park, verhoogde een gecrenellateerde toren, herbouwde de kapel van Sainte-Barbe met zijn slanke pijl en glas-in-lood ramen, en richtte een huis lichaam versierd met lood gargoyles (aap, krokodil, salamander). Het landgoed, vervolgens verdeeld over 300 hectare, omvat vier boerderijen, drie molens en weiden op de kliffen. Ondanks deze veranderingen blijft er een renaissancepaviljoen van de tweede helft van de 16e eeuw, getuige van eerdere tijden.

De geschiedenis van het kasteel wordt gekenmerkt door zijn opeenvolgende eigenaren, vaak gekoppeld aan de Bretonse adel. Pierre Le Pennec, in 1433 door de hertog Jean V voor zijn diensten tijdens het beleg van Pouancé (1432), uitgebreid de seigneury in 1463. Trouwallianties en landtransacties vormden zijn lotsbestemming, zoals in 1673 met de verkoop aan Pierre de Den Haag, of in 1773 toen hij lid werd van de familie Le Pourceau de Mondoret. De familie Geloës van Elsloo, de laatste eigenaar vóór 2005, laat een blijvende architectonische voetafdruk achter, waarbij middeleeuws erfgoed en 19e eeuwse romantiek worden gemengd.

Externe links