Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het kasteel Montfrault, ook bekend als het Fort Montfrault, werd rond het midden van de 10e eeuw opgericht onder de titel Thibaud I van Blois, bijgenaamd de Tricheur, om de zuidoostelijke ingang van het huidige Chambord landgoed te verdedigen. De naam kan afkomstig zijn van Mons Feraldi, die een Germaanse eigenaar oproept, hoewel zijn geschiedenis verbonden blijft met die van Chambord (Camboritum in het Romeinse tijdperk), gelegen nabij de Cosson Ford.

In de 12e eeuw vormden Montfrault en Chambord een aantal strategische forten tussen de vier beschermende Blois County, naast Montils, Chaumont en Bury. De site werd een plaats van festiviteiten voor de Graaf van Blois (de zogenaamde Thibaldiens), voordat ze geleidelijk werd verlaten na 1205, toen gravin Catherine, weduwe van Lodewijk, er rouwde en zich permanent vestigde in Chambord. Het landgoed, dat in 1233 voor een tijd naar het Hôtel-Dieu de Blois werd overgedragen, werd gekocht door Graven Gautier II en Marie d'Avesnes.

Het kasteel verwelkomde twee verblijven van koning Filips IV de Bel (in 1303 en 1308) en werd genoemd in 1327 in het gedicht Le Tournoi des dames de Watriquet de Couvin, menestrel du Comte Guy I. Na de verhuizing naar het tweede huis in Orléans in 1397, werd het gerenoveerd onder Lodewijk XII (voormalig hertog van Orléans werd koning in 1498), diende als jachthuis voor de bouw van Chambord door François I (vanaf 1519). Ontmanteld tussen 1778 en 1784 om Chambord te vergroten, blijft er vandaag niets anders over dan ruïnes, alleen toegankelijk in een gesloten gebied van het park.

De lokale legende combineert Montfrault met de Infernal Hunt van Thibaud le Tricheur, wiens vervloekte geest de bossen van gelukzaligheid achtervolgt met die van Nury en Bury. In de middeleeuwen herbergde het kasteel een minnares van een graaf van Blois, terwijl het later verbonden was met de minnaar van de markiezin van Clermont-Tonnerre. Deze rekeningen dragen bij aan zijn mysterie, hoewel zijn historische rol voornamelijk militair en residentieel was voor de Graaf van Blois.

Montfrault was Architectureel uitgerust met een versterkte behuizing, maar geen significante vestige is nu in staat om zijn oorspronkelijke uiterlijk te reconstrueren. De geleidelijke stopzetting na de 12e eeuw en de ontmanteling in de 18e eeuw wiste de meeste van zijn sporen, het degraderen van zijn geschiedenis naar geschreven bronnen en aanhoudende legendes in de lokale folklore.

Externe links