Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Château de Villers is een vestinghuis gebouwd op het gehucht Villers, in de gemeente Maisoncelle-et-Villers (departement van de Ardennen, regio Grand Est). Zijn lichaam van hoofdhuis, met een massief rechthoekig vlak, wordt geflankeerd door drie cilindrische torens van hoek, terwijl een vierde (noordwesten) is verdwenen op een onbepaalde tijd. Een vijfde centrale toren herbergt een wenteltrap. De voorgevel, gekenmerkt door de datum 1741, getuigt van een herontwikkeling van de openingen en modernisering van het interieurcomfort, in tegenstelling tot de achtergevel met behoud van de oorspronkelijke 16e eeuwse verschijning. De kamers op de begane grond, gescheiden door een gang naar de trap, zijn voorzien van open haarden in Louis XIII-stijl, terwijl de vloer voorzien is van Louis XIV open haarden en Franse solo's.

De plaats werd herhaaldelijk aangevallen, met name in 1622 door de troepen van Ernst von Mansfeld en in 1641 door de Sedanese troepen na de Slag bij de Marfea, die elk moesten worden hersteld. Opeenvolgende bezittingen van de families van Tige (originele bouwers), Villelongue, Argy en Galopin, het diende als een seigneurial residentie voor de heren van Villers-devant-Raucourt. Sinds 2000 is het kasteel een historische monument. De discrete toegang, onder het gehucht (262 m boven de zeespiegel), is via een landweg loodrecht op D 27.

De werf behoudt een 17e eeuwse paviljoen dak afhankelijkheid, terwijl een lage uitbreiding (alleen op de begane grond), gebouwd in 1913 in hetzelfde stenige materiaal, werd samengevoegd met het hoofdlichaam. De gewelfde kelders, de schoorstenen van verschillende tijdperken (Louis XIII en XIV) en sporen van vernietiging uit het verleden illustreren de architectonische en historische evolutie van dit sterke huis, zowel een plaats van macht als weerstand in de Ardennen.

Externe links