Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Schweissdissi is een bijnaam van de Oostenrijkse beeldhouwer Frantz Beer in Florence. Oorspronkelijk in opdracht van de Zwitserse spoorwegen voor de Simplon tunnel, werd het afgewezen voordat het werd overgenomen door de socialistische gemeente Mulhouse. Het werd in 1906 geopend op het Place de la Réunion en overwon een fontein tussen de tempel Saint-Étienne en het stadhuis, die symbool stond voor het harde werk in deze Duitse industriële stad. Zijn realisme, met name gedeeltelijke naaktheid, veroorzaakte een schandaal: na mislukte pogingen tot rotatie, werd het in 1909 verplaatst naar het park van Tivoli, zijn billen verborgen door hagen.

Tijdens de Tweede Wereldoorlog ontsnapte het standbeeld aan de vernietiging van de nazi's dankzij zijn materiaal (ijzer, niet brons), terwijl de bewoners de metalen vroegen. Het werd een lokaal symbool, behouden ondanks de aanvankelijke controverses. Geclassificeerd als Historisch Monument in 2008, het nu belichaamt Mulhouse's industriële en sociale erfgoed, evenals de Italiaanse renaissance sculpturale traditie, zichtbaar in zijn contraposto en academische verhoudingen. Zijn geschiedenis weerspiegelt ook de culturele spanningen van Elzas, tussen burgerlijke preutsheid en eerbetoon aan de werkende wereld.

De Schweissdissi inspireerde hedendaagse werken, zoals de herinterpretatie van Yves Carrey in 2006 (een werkloze lasser van gerecycleerde materialen), en gaf zijn naam aan een lokale broederschap die in 1976 werd gecreëerd om het Elzasische dialect en tradities te behouden. Het beeld blijft een van de meest emblematische monumenten van Mulhouse, het mengen van kunst, sociale geschiedenis en regionale identiteit.

Externe links