Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het College van Schotten van Parijs, opgericht in de 14e eeuw en herbouwd in de 3e kwart van de 17e eeuw, was een onderwijsinstelling voor jonge Schotten verbannen naar Frankrijk. Deze studenten genoten een dubbel Frans en Schots burgerschap dankzij het verdrag van de Auld Alliance. Het college, oorspronkelijk gevestigd aan de Rue des Amandiers (hedendaags Laplace Street), werd in 1662 verplaatst naar de Saint-Victor sloten door Robert Barclay, die deelnam aan een seminar voor Schotse vluchtelingen.

In 1685 dwongen stadswerken (afbraak van de Saint-Marcel poort en het vullen van de sloten) het college om structurele veranderingen door te voeren, waaronder de toevoeging van een begane grond. Het gebouw diende als gevangenis tijdens de Terror voordat het in 1806 werd teruggebracht naar de Schotse kerk. Daar werd een macabere eigenaardigheid bewaard: een gouden bronzen urn met de hersenen van James II van Engeland en VII van Schotland, koning die in ballingschap stierf in Saint-Germain-en-Laye in 1701.

Het college werd in 1802 samengevoegd met dat van Douai (opgericht in 1573 door John Lesley, bisschop van Marie Stuart) bij een decreet van het consulaat. Op de site van de 65 rue du Cardinal-Lemoine bevinden zich een basisschool en een studentenhuis. Het is gedeeltelijk geclassificeerd als historische monumenten (1945 en 1975) en getuigt van de historische banden tussen Frankrijk, Schotland en de Jacobitische ballingen.

Opmerking: in 1924 werd in Montpellier door Patrick Geddes een derde privé-Schotscollege opgericht, zonder directe verbinding met Parijse of Douane-instellingen. Deze hogescholen illustreerden de Franse traditie van het verwelkomen van Schotse katholieken, vooral na de protestantse Reformatie en vervolging in Engeland.

Externe links