Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Dolmens du Bois de Blusseret, gelegen in Aillevans, Haute-Saône, vormen een set van drie megalithische begrafenissen gebouwd tussen het laatste Neolithicum en de Bronstijd. Hun architectonische homogeniteit en gemeenschappelijke begraafpraktijken suggereren dat dezelfde sedentaire bevolking moet bouwen. Deze grappige monumenten, oost-west georiënteerd, werden aanvankelijk opgenomen in ronde of trapeziumvormige tumoren, met kamers begrensd door kalksteen orthostaten. Dolmen nr. 1, een historisch monument in 1979, heeft vijf fasen van bouw en herinrichting ondergaan, waaronder gebruik als een mogelijk heiligdom.

Archeologische opgravingen, uitgevoerd in 1954, 1960 en 1973, onthulden sporen van collectieve begrafenissen (ten minste 23 personen voor Dolmen nr. 1 en ongeveer 50 voor Dolmen nr. 2), evenals voedselaanbod (bones van wilde beren, ovitaprides). Begrafenismeubilair, niet overvloedig, omvat vuursteen gereedschap, keramiek uit de uiteindelijke brons, en metalen voorwerpen (parels, alenen). Dolmens vertoont tekenen van verlating aan de oude Brons, gevolgd door gedeeltelijk hergebruik, zoals verbrandingsputten in de laatste Brons.

De dolmen n°1, beschermd door een bos chalet, onderscheidt zich door zijn vestibule en rechthoekige kamer gegraven in de grond, terwijl de dolmen n°2, van een soortgelijke structuur, heeft een niet uitgegraven vierkante kamer. Dolmen nr. 3, in slechte staat, deelt dezelfde architectuur maar met gebroken platen. Deze monumenten illustreren de evolutie van begrafenis- en cultuspraktijken gedurende meer dan een millennium, alvorens tot in de 20e eeuw een stapel spionnen te worden.

De studies wijzen op het voortdurende gebruik van dolmens, met opeenvolgende begrafenissen waarvan de botten werden uitgesteld om nieuwe overledenen tegemoet te komen. De aanwezigheid van menselijke tanden (tussen 3.500 en 4.000 voor dolmen n°2) en votive objecten suggereert een plaats van collectief geheugen. Ondanks oude opgravingen die de archeologische lagen verstoorden, bevestigen de bevindingen het rituele en maatschappelijke belang van deze sites voor lokale prehistorische gemeenschappen.

Dolmen #1 is nu beschermd, terwijl Dolmens #2 en #3, hoewel minder bewaard gebleven, bijdragen aan het begrip van megalithische tradities in Franche-Comté. Hun locatie op een heuvel met uitzicht op Ognon, op 300 m boven de zeespiegel, versterkt hun symbolische karakter, gekoppeld aan een natuurlijk en funerair landschap gekenmerkt door de sedentarisering en culturele uitwisselingen van het tijdperk.

Externe links