Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Oorsprong en geschiedenis

Shelters A en B des Eissartènes, gelegen in de gemeente Val in het departement Var, vormen een opmerkelijk archeologisch complex. Deze rotshutten, geclassificeerd als Historisch Monument, huis rotsschilderingen, pariëtale gravures en sporen van prehistorische habitat. Hun officiële bescherming werd ingesteld bij een ministerieel decreet in 1992, dat zowel pariëtale werken als bijbehorende archeologische afzettingen omvatte.

Shelter A onderscheidt zich door zijn beschilderde paneel en resten van zijn menselijke bezetting, terwijl onderdak B gravures presenteert die zijn muren bedekken en een aanzienlijke archeologische afzetting. De precieze locatie van deze schuilplaatsen, hoewel gedocumenteerd in de Merimée-database onder Insee code 83143, wordt beschouwd als bij benadering, met een kaartnauwkeurigheid als slecht beschouwd (niveau 5/10). Deze sites zijn nu eigendom van de gemeente Val, maar hun toegankelijkheid voor het publiek wordt niet expliciet vermeld in de beschikbare bronnen.

De regio Provence-Alpes-Côte d'Azur, waar deze schuilplaatsen zich bevinden, staat bekend om zijn rijke prehistorische erfgoed, gekenmerkt door talrijke menselijke beroepen die teruggaan tot afgelegen periodes. Stenen schuilplaatsen, zoals Eissartene schuilplaatsen, dienden vaak als tijdelijke of seizoensgebonden schuilplaatsen voor nomadische of semi-nomadische bevolkingsgroepen. Deze sites bieden een waardevolle getuigenis van de levensstijlen, artistieke praktijken en verblijfstechnieken van de prehistorische gemeenschappen die dit Middellandse Zeegebied hebben doorkruist.

De vermelding van Eissartene schuilplaatsen als historische monumenten in 1992 onderstreept hun erfgoed en wetenschappelijk belang. Deze rechtsbescherming is bedoeld om het materiaal en de artistieke overblijfselen die ze bevatten te behouden, terwijl het toestaan van hun studie door archeologen. De schilderijen en gravures van deze schuilplaatsen maken deel uit van een breder geheel van Provençaalse rotskunst, gekenmerkt door vaak gestileerde voorstellingen van dieren, menselijke figuren of abstracte symbolen.

De beschikbare gegevens, voornamelijk uit de Monument-database en het Merimée-archief, geven niet de exacte periode van bezetting van deze schuilplaatsen aan. Echter, hun classificatie als historisch monument en de aanwezigheid van archeologische elementen suggereren een oude, waarschijnlijk prehistorische bezetting. Het gebrek aan precieze datering in de bronnen beperkt het chronologische begrip van deze sites, maar hun erfgoedwaarde blijft onmiskenbaar voor de studie van vroegere samenlevingen in de regio.

Externe links