Logo Musée du Patrimoine

Alle Franse erfgoed ingedeeld naar regio's, departementen en steden

Sint-Antoine de Thilouzekerk en Indre-et-Loire

Patrimoine classé
Patrimoine religieux
Eglise gothique
Indre-et-Loire

Sint-Antoine de Thilouzekerk

    5 Place de la Mairie
    37260 Thilouze
Église Saint-Antoine de Thilouze
Église Saint-Antoine de Thilouze
Église Saint-Antoine de Thilouze
Église Saint-Antoine de Thilouze
Crédit photo : Bastien.pierre - Sous licence Creative Commons

Tijdlijn

Moyen Âge central
Bas Moyen Âge
Renaissance
Temps modernes
Révolution/Empire
XIXe siècle
Époque contemporaine
1000
1100
1200
1300
1600
1700
1800
1900
2000
IXe ou Xe siècle
Vroege bouw
XIIe siècle
Reconstructie van het schip
XVIe siècle
Toevoeging van noordelijke zekerheden
1959
Historisch monument
Aujourd'hui
Aujourd'hui

Geklasseerd erfgoed

Clocher (zaak L 189): vermelding bij beschikking van 1 april 1959

Kerncijfers

Information non disponible - Geen karakter geciteerd De brontekst vermeldt geen specifieke historische actoren.

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van Saint-Antoine de Thilouze vindt zijn oorsprong in een primitieve constructie uit de 9e of 10e eeuw, waarvan vandaag de dag alleen de nachtmuur van het koor, gekenmerkt door een klein apparaat. Dit overblijfsel getuigt van de eerste christelijke stichtingen in de regio, hoewel weinig materiële elementen van die tijd latere veranderingen overleefden.

In de 12e eeuw werd het schip volledig herbouwd in een romaanse stijl, wat een belangrijke ontwikkelingsfase van het gebouw markeerde. Dit schip, nu bedekt met een modern paneelframe, eindigt met een gewelfd vierkant koor op een kruis-dogives, typisch voor de religieuze architectuur van de tijd. De klokkentoren, ook gedateerd uit deze periode, presenteert een gewelfde kamer op de begane grond, versierd met gegoten crossovers en gebeeldhouwde caps van menselijke figuren, die de knowhow van middeleeuwse ambachtslieden illustreren.

De 16e eeuw zag grote veranderingen met de toevoeging van een noordelijke onderpand, het verdubbelen van het oorspronkelijke schip. Deze onderkant communiceert met het schip door drie bogen in gebroken boog en eindigt met een zijkapel naast het koor. De spanten van het onderpand zijn gewelfd met dogische kruisen, waarvan de gepantserde sleutels, nu ingezet, suggereren een nobele oorsprong of lokale allianties. De klokkentoren werd ook herontworpen in deze periode, met een gedeeltelijke reconstructie van het bovenste deel, die de stilistische evoluties van de Renaissance weerspiegelt.

De kerk, geclassificeerd als een historisch monument sinds 1959 voor zijn klokkentoren, belichaamt zo bijna zeven eeuwen van de architectonische geschiedenis, mengen Romaanse, Gotische en Renaissance invloeden. De huidige structuur is het resultaat van deze opeenvolgende strata, die elk de sporen van de liturgische technieken en behoeften van zijn tijd dragen.

Externe links