Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Saint-Jean-Baptiste de Campagnekerk, gelegen in het gelijknamige dorp Dordogne (New Aquitaine), vindt zijn oorsprong in de 12e eeuw als een Romaans gebouw. Gebouwd door een Augustijnse priorij afhankelijk van Saint-Cyprien, herbergde het een lepra uit 1321 alvorens parochiaan te worden aan het einde van de 14e eeuw. De oorspronkelijke architectuur wordt gekenmerkt door een Romaans koor met gesneden hoofdsteden en een smalle schip van 20,60 meter lang.

De Honderd Jaar' De oorlog markeerde een gewelddadig keerpunt voor het monument: in 1427 staken de Engelsen het nabijgelegen kasteel in brand en verwoestten de kerk. Deze verwoesting leidde tot een gedeeltelijke reconstructie in de 15e tot 16e eeuw, met de toevoeging van een seigneuriale begrafenis kapel ten zuiden van het koor, een baai vergroot aan het bed, en de bouw van de huidige drie-baai klokkentoren. Het schip en de zijkapellen werden ook herbouwd tijdens deze periode, terwijl latere aanpassingen (massieve deur in 1841, venster in 1887) het gebouw aanpaste aan parochie behoeften.

De kerk bewaart opmerkelijke elementen zoals een zwarte begrafenisliter in het schip, gebeeldhouwde lamp-einden in de seigneuriale kapel (mensen- en dierenhoofden) en twee historische klokken (1626 en 1822). De platte bedzijde, versierd met blinde boogvorming in het midden van de hanger, en de koepel op de stammen (verstijfseld in verstoken vorm) illustreren de overgang tussen romaanse en gotische stijlen. Het monument werd in 1949 voor het publiek gesloten sinds juli 2025 vanwege grote structurele stoornissen in de kluizen.

Het gebouw heeft een atypische zuidoostelijke/noordwestelijke oriëntatie. De klokkentoren, kenmerkend voor de Périgord, domineert een gebroken boogportaal naar het westen. De seigneuriële kapel, geïsoleerd van het koor door een walnootdeur, communiceert direct met het park van het aangrenzende kasteel, met de nadruk op de nauwe banden tussen de kerk en de lokale adel. De glas-in-loodramen van 1887 en de daken zijn tegelijk gerenoveerd, getuigen van de laatste restauratiecampagnes vóór de officiële bescherming.

De site neemt een strategische positie op de hoek van departementale wegen 35 en 706, in het hart van de Périgord noir. Zijn geschiedenis weerspiegelt regionale omwentelingen: van de monastieke oorsprong tot de Honderdjarige Oorlog, tot zijn parochie- en begrafenisrol voor de Landlords. De opeenvolgende veranderingen, zoals de toevoeging van de grote deur in 1841 of de opening van een raam op het kasteelpark in 1887, tonen een constante aanpassing aan de culturele en sociale behoeften van de gemeenschap.

Externe links