Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van Sint Vincent de Panzoult, geclassificeerd als een historisch monument in 1947, heeft een langgerekt aanvankelijk plan, getransformeerd door de toevoeging van twee zekerheden en een noordelijke kapel. De westerse gevel, in kleine apparaten, dateert uit de 11e eeuw en behoudt een deur en een baai in het midden van de hanger. Een tweede baai, doorboord in de 16e eeuw en vervolgens gemuteerd, toont een schuine bracing. Het centrale schip, bedekt met een valse kluis van gebroken wieg, communiceert met de zekerheden door bogen in het midden van de hangar, terwijl het koor, met een plat bed, is versierd met bogen van gebogen kernkoppen met meerdere aderen.

In de 12e eeuw was de kerk afhankelijk van de abdij van Marmoutier. Het schip, herbouwd in de 16e eeuw, werd vergroot door twee kolommen gewelfd met kernkoppen, en een seigneuriale kapel werd toegevoegd aan het noorden. De vierkante klokkentoren, gebouwd in de 13e eeuw, werd verhoogd van een open vloer in de 16e eeuw, terwijl de moderne achthoekige stenen pijl dateert uit de eerste helft van de 19e eeuw. De westerse gevel, het enige overblijfsel van de 11e eeuw, contrasteert met het 13e eeuwse koor, waarvan de engelenkluizen beeldjes huisvesten. Een sleutelboog met de datum van 1619, en restauraties werden uitgevoerd in 1856 (de nave kluis) en 1959 (de klokkentoren basis).

Het gebouw illustreert de middeleeuwse en renaissance architectonische evolutie, waarbij Romaanse elementen (façade), gotiek (klokken van kernkoppen) en late toevoegingen (collaterals, kapel) worden gemengd. De pijl van de klokkentoren, die in de 19e eeuw werd herschreven, en de ommuurde baaien getuigen van opeenvolgende aanpassingen. Het bezit van de gemeente, de kerk behoudt sporen van haar seigneuriale en monastieke verleden, gekoppeld aan de abdij van Marmoutier, terwijl het weerspiegelt lokale constructieve technieken, zoals de typische engelachtige gewelven van de regio.

Externe links