Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De archeologische site van Santa Maria di Riscamone, gelegen in Valle-di-Rostino in Boven Corsica, is een monumentaal complex gekenmerkt door een voortdurende bezetting sinds de Romeinse oudheid. De huidige kerk, gewijd aan de Heilige Maria, werd gebouwd in de vijfde eeuw op de resten van een Romeinse nederzetting, vervolgens herbouwd en uitgebreid tussen de zesde en negende eeuw voordat de definitieve verschijning in de twaalfde eeuw. Een nabijgelegen achthoekige Baptisterie gewijd aan Sint Johannes de Doper werd gebouwd in dezelfde 12e eeuw. De opgravingen, met name die van Geneviève Moracchini-Mazel in 1956 en Philippe Pergola later, onthulden complexe onderaanwijzingen: een tweede apsisstructuur parallel aan de Romaanse kerk, die werd gebouwd op een 6de eeuws paleo-christelijk gebouw, evenals een kruisvormige dooptank in een aangrenzende gebouw.

Santa Maria di Riscamone was de belangrijkste kerk van Rostino, een middeleeuwse administratieve en religieuze divisie van Corsica. De site, geclassificeerd als een historisch monument bij decreet van 15 mei 1991, illustreert de architectonische en culturele evolutie van Corsica, van de Romeinse tijd tot de Middeleeuwen. De overblijfselen omvatten de ruïnes van de kapel, van de monumentale Baptisterij, en de fundamenten van een primitief heiligdom, getuige van de superpositie van de tijd en liturgische toepassingen.

De opgravingen maakten het mogelijk om de chronologie van de site te specificeren: de eerste Paleo-Christelijke kerk (VIde eeuw) werd bedekt door het Romaanse gebouw, terwijl de Baptisterium, gebouwd op een paar meter afstand, weerspiegelde het belang van het doopritueel in het middeleeuwse Corsica. Het ensemble, eigendom van de gemeente, biedt een zeldzaam voorbeeld van culturele en architectonische continuïteit in de Middellandse Zee, waar Romeinse, Paleo-Christelijke en Romeinse invloeden worden gemengd.

Externe links