Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De site van Marquisats, gelegen aan de westelijke oever van het meer van Annecy, is een groot architectonisch complex van de 20e eeuw, ontworpen door André Wogenscky en Louis Miquel, volgelingen van Le Corbusier. Het bestaat uit twee aparte blokken: Gebouw W (met woontorens) en Gebouw M (huis van de Brise-Glace), evenals de Wogenscky Residence, hoger in hoogte. Deze ruwe betonnen structuren, gespreid op de helling, illustreren een vloeibare architectonische wandeling, het integreren van transparencies, loggia's en sets van rechte lijnen, terwijl aanpassing aan topografie. De aangelegde tuinen en de zorgvuldig aangelegde interieurpaden behouden een indruk van horizontaalheid ondanks de hoogte.

Het project volgt een voormalig burgerlijk bezit op, dat na de bevrijding een cultureel centrum opbouwt. In 1962 verwierf de stad Annecy de site om een Maison des Jeunes et de la Culture (MJC) te bouwen. De eerste tranche (1963-1968), die aan Wogenscky is toevertrouwd, omvat een horizontaal volume dat wordt gefedereerd door de MJC-apparatuur en twee torens van woningen. Het tweede deel (van 1968), onder leiding van Miquel, voegt een theater, een gymzaal en multifunctionele ruimtes, verbonden door hellingen. Het ensemble werd in 1974 geopend.

In de loop der decennia hebben gebouwen veranderingen ondergaan als gevolg van veranderingen in het gebruik: de MJC verliet het pand in 1995 voor de École supérieure d'arts d'Annecy (ESAA), en de Brise-Glace, een concertzaal, werd toegevoegd in 1998. Tegenwoordig wordt de site gedeeld door ESAA, huisvesting beheerd door Haute-Savoie Habitat, en sport- en culturele faciliteiten. Gelabeld hedendaagse architectuur Opmerkelijk, het is het onderwerp van een rehabilitatieproject gericht op het combineren van moderne normen (toegankelijkheid, ecologie) en het behoud van de oorspronkelijke ruimtelijke vloeibaarheid.

De geschiedenis van de site weerspiegelt ook moeilijke periodes: bezet door de milities tussen 1943 en 1944 wordt het na de bevrijding een plaats gewijd aan vorming en cultuur. De architectuur, gekenmerkt door brutaliteit en corbusiaanse invloed, maakt het een uniek getuigenis van het moderne urbanisme in Frankrijk, waar beton, natuur en functionaliteit harmonieus interageren. De vermijdbare gevels, de loggia's en de interieurlichtspellen herinneren aan de plastic rigor die Le Corbusier dierbaar is, terwijl de recente rehabilitaties kleurrijke aanrakingen introduceren die door Piet Mondriaan zijn geïnspireerd.

De W en M gebouwen, beschermd in totaal (met uitzondering van Brise-Glace), evenals de gevels en daken van de Wogenscky Residence, zijn vermeld als historische monumenten sinds juli 2024. De site is gelegen in een bebost perceel van 12 hectare, in een beschermd gebied (SPR), en blijft een woonruimte, mengen architectonisch erfgoed, studentenleven en culturele activiteiten. De toekomst ervan hangt nu af van een evenwicht tussen behoud en aanpassing aan hedendaagse uitdagingen.

Externe links