Plessis website 2

Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De site van Plessis 2, gelegen in de rivier Plessis op de grens van de gemeenten Baillif en Vieux-Habitants in Guadeloupe, bestaat uit 19 rotsen gegraveerd met petrogliefen toegeschreven aan de arawak periode, tussen de 1e en de 7e eeuw. Deze 147 gravures omvatten een verscheidenheid aan motieven en twee poetsmachines, wat een ritueel gebruik suggereert gekoppeld aan water, versterkt door de nabijheid van een waterval en een natuurlijk bekken. De site, ontdekt in 1886 door Mathieu Guesde, is het onderwerp van opeenvolgende studies, met name door Cornelis Dubelaar (1984) en Alain Gilbert (1991-1995).

Gerangschikt als een beschermingssite in 1917, profiteerde de site van fotografische onderzoeken in de jaren dertig onder leiding van gouverneur Louis Joseph Bouge. In 1995 onthulde Cyclone Marilyn een extra blok versierd met gravures en cupules. In 2013 werden rotsen en hun terrein als historische monumenten vermeld, gevolgd door een gedeeltelijke rangschikking in 2014 voor een tweede nabijgelegen locatie. Deze petrogliefen, onder de zeldzame materiële getuigenissen van de Arawaks in Guadeloupe, illustreren hun heilige relatie met natuurlijke elementen.

Het archeologisch complex, gelegen op 1,5 km van de kust, getuigt van een pre-Columbiaanse bezetting waar water een centrale rol speelde, waarschijnlijk in spirituele of community praktijken. Studies die in de twintigste eeuw zijn uitgevoerd hebben deze overblijfselen gedocumenteerd, terwijl zij wijzen op hun kwetsbaarheid voor klimaatrisico's, zoals blijkt uit post-cyclone ontdekkingen. Vandaag de dag blijft de site een belangrijke plek om de Amerikaanse culturen van de Kleine Antillen te begrijpen voordat de Europeanen komen.

Externe links