Constructie van het kruis XVIe siècle (≈ 1650)
Periode van voltooiing van de calvarie.
25 février 1946
Registratie voor historische monumenten
Registratie voor historische monumenten 25 février 1946 (≈ 1946)
Officiële bescherming van het monument.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
Zestiende-eeuwse kruising (Vak 316): inschrijving bij decreet van 25 februari 1946
Kerncijfers
Famille Lotodé - Aan het kruis aanwezige wapens
Vermoedelijke link naar het monument.
Famille Debrays - Aan het kruis aanwezige wapens
Vermoedelijke link naar het monument.
Oorsprong en geschiedenis
Het 16e-eeuwse kruis van Rheu, ook wel het kruis van Rheu genoemd, is een kalver in het dorp Moigné, een dorp in de gemeente Rheu, in Ille-et-Vilaine (regio Bretagne). Dit granieten monument onderscheidt zich door zijn samengestelde structuur: een vierkante basis aan de basis, die achthoekig wordt in het bovenste deel, aangevuld met een vierkante dwarsdoorsnede. De trommel, achthoekig onder het bovenste deel, bestaat uit drie bovenop elkaar gelegde stenen. Aan de oostkant wordt een kruis Christus gekerfd, terwijl het westelijk gezicht een hart heeft aan de bovenkant van het kruis. Deze iconografische elementen weerspiegelen de religieuze en begrafenis symbolen van de tijd.
Het kruis dateert expliciet uit de 16e eeuw en werd in opdracht van 25 februari 1946 als historische monumenten ingeschreven. Deze beschermde status onderstreept haar erfgoed en artistieke betekenis. Volgens de bronnen presenteert het ook de wapens van de families Lotodé en Debrays, hoewel hun exacte rol in de sponsor of geschiedenis van het monument niet gedetailleerd is. Het kruis is nu eigendom van de gemeente Rheu en ligt vlakbij Place Saint-Melaine, op de plaatselijke begraafplaats.
Architectureel illustreert deze kalvarium de Bretonse tradities van de kruisen van de begraafplaats, vaak opgericht als geestelijke of gedenktekens. De kaloven van deze periode dienden zowel als gebedsplaatsen als als identiteitsmarkeringen voor lokale gemeenschappen. Hun aanwezigheid op begraafplaatsen versterkte de band tussen het christelijke geloof en de herinnering aan de overledene, een gangbare praktijk in Bretagne tijdens de Renaissance. Het Rheu kruis, met zijn gesneden motieven en granietstructuur, belichaamt aldus een religieus, artistiek en sociaal erfgoed.
Mededelingen
Log in om een beoordeling te plaatsen