Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het complex van Philippe Auguste werd gebouwd tussen 1190 en 1215 om Parijs te beschermen tegen externe aanvallen, waaronder de Plantagenets. Deze 5 385 meter hoge stenen muur (2 850 m op de rechteroever, 2,535 m op de linkeroever) bedekte voor zijn vertrek voor de derde kruistocht 253 hectare en herbergde ongeveer 50.000 inwoners. Zijn route, nog gedeeltelijk zichtbaar, gestructureerde middeleeuwse stedelijke ontwikkeling, met straten ondersteund door wallen en gevulde sloten die werden belangrijke assen zoals de straten van Fossés-Saint-Bernard of Monsieur-le-Prince.

De bouw begon met de rechteroever (1190 Het huis werd gefinancierd door de Koninklijke Schatkist (meer dan 15.000 pond) en deels door de Parijse burgerij, en omvatte 73 semi-cylindrische torens en 14 hoofddeuren, waarvan sommige, zoals de Saint-Antoine of Saint-Honoré poort, een belangrijke commerciële rol speelden. De aanvankelijke afwezigheid van sloten werd vervolgens gecompenseerd door defensieve aanpassingen in de 14e eeuw, waaronder barbacans en gecontroleerde overstromingen.

Ondanks de bouw van de behuizing van Karel V in de 14e eeuw, bleef die van Philippe Auguste tot de 16e eeuw, toen François I toestemming gaf voor de gedeeltelijke sloop. De huidige resten, geclassificeerd sinds 1889, zijn geconcentreerd in de 4e (Rue Charlemagne, middelbare school met dezelfde naam) en 5e arrondissementen (rue du Cardinal-Lemoine). Deze fragmenten, vaak geïntegreerd in particuliere gebouwen, onthullen middeleeuwse bouwtechnieken: dubbelwandige muren, torens 6 tot 15 meter hoog, en ronde weg toegankelijk door ladders.

Het markeerde ook de sociale geschiedenis van Parijs: het beschermde beurzen (zoals de Champeaux), bevorderde de opkomst van de universiteit op de linkeroever, en symboliseerde koninklijke macht in het bijzijn van feodale heren. De route had een blijvende impact op het oude netwerk, met straten aan de zijkant (straat Jean-Jacques-Rousseau) of doodlopende weg (sac-de-sac de la Bouteille) die doet denken aan de oude deuren. De sloten, omgetoverd tot riolen en vervolgens overdekte galerijen in de 17e eeuw, verdwenen permanent onder de Haussmann boulevards.

Onder de opmerkelijke elementen, vier riviertorens (tour du Coin, tour Barbeau, tournelle Saint-Bernard, tour de Nesle) gecontroleerd de Seine via kettingen gespannen tussen hun bases. Deze apparaten, in combinatie met poternes zoals die van de Rue Coquillière, illustreren de constante aanpassing van de behuizing aan militaire en economische behoeften. Vandaag de dag bieden 20 geheime porties, waaronder een courtine van 60 meter rue des Jardins-Saint-Paul, een tastbaar overzicht van dit oprichtingsmonument van de Parijse identiteit.

Externe links