Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Gueberschwihr St. Pantaloon kerk, gelegen in de Bovenrijn, is een emblematisch monument van het Elzas-erfgoed. De Romaanse klokkentoren, gedateerd in het tweede kwart van de 12e eeuw, wordt sinds 1841 als historisch monument beschouwd. Gebouwd in roze zandsteen, typisch materiaal van lokale steengroeven, domineert het het grote plein van het wijndorp, gelegen aan de wijnweg van Elzas, ten zuiden van Colmar. Deze klokkentoren is een van de zeldzame overblijfselen van de vroege Romaanse kerk, volledig gewelfd in het midden van de 12e eeuw, een zeldzaamheid voor de tijd in de Elzas.

De vroege kerk, georiënteerd, omvatte een gewelfd schip, een transept met een kruis toren, en een koor op crypte, ook gewelfd. Zijn apsis was versierd met leesenes en een polychrome checker motief, typisch voor de Elzas Romaanse kunst. In de 19e eeuw, tegenover de bevolkingsgroei (meer dan 1500 parochianen in 1835), werd de kerk voor het eerst vergroot in 1835-1836 onder leiding van een architect genaamd Pétin, vervolgens volledig herbouwd tussen 1874 en 1877 door Jean-Baptiste Schacre, in neo-Romeinse stijl.

De 19e eeuwse reconstructie bewaarde de romaanse klokkentoren en de noordelijke arm van de oorspronkelijke transept, terwijl het heroriënteren van het schip en koor loodrecht op de oude kerk. De werken, gekenmerkt door de data van 1876 (schuifstukken) en 1877 (pignon), bevatten elementen als een vals triforium versierd met schilderijen en bogen. De toren, geconsolideerd in 1887 door Charles Winkler na de vernietiging van het oude schip, heeft drie niveaus van baaien in volle hanger en gesneden kubieke hoofdsteden.

Rondom de kerk, de oude begraafplaats, misschien versterkt, gehuisvest een kapel-ossuarium gewijd aan Sint Michael, vernietigd in 1835. Resten van deze kapel, waarschijnlijk daterend uit de tweede helft van de 12e eeuw, blijven op de westelijke steunmuur. Rond 1880 werd een kapel met een grot van Lourdes toegevoegd aan de parochiekerk.

De klokkentoren, geclassificeerd in 1841, is een zeldzame getuigenis van de Elzas Romaanse architectuur. De gewelfde begane grond, met ringsleutel en kubieke kolommen, illustreert de technische beheersing van middeleeuwse bouwers. De huidige openingen dateren uit de 19e eeuw, maar de Romaanse structuur, met zijn gekartelde friezen en getweernde baaien, blijft een meesterwerk van regionale middeleeuwse kunst.

In 2019 werd de hele kerk, inclusief de resten van eerdere gebouwen en de crypte, opgenomen in de inventaris van historische monumenten. Deze site, eigendom van de gemeente, getuigt van de architectonische en religieuze evolutie van de Elzas, van de 12e eeuw tot het heden.

Externe links