Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het stadhuis van Aix-les-Bains werd oorspronkelijk gebouwd in de 16e eeuw door de familie van Seyssel, markies van Aix, op de resten van een 13e eeuws middeleeuws gebouw. Het huidige huislichaam, gedateerd door dendrochronologie rond 1400, behoudt gotische elementen als een eretrap die aan het einde van de zestiende eeuw door Isabeau de la Roche-Andy werd opgericht. Deze trap, die in 1890 als historisch monument werd genoemd, leidde tot een kapel die nu was verdwenen. Het kasteel, gekocht door de gemeente in 1866, werd omgezet in een stadhuis met kleine aanpassingen, behoud van de historische architectuur.

De site heeft een strategische locatie, gekoppeld aan de koninklijke en comtalistische geschiedenis van Savoie. Al in 1011, een charter noemt Aix als sedem regalem (koninklijke zetel), het erfgoed van de Karolingische fisc. In de 12e eeuw nam Savoy County bezit van de Seyssel seigneury, die een vierkante kerker bouwde tussen de 12e en 13e eeuw. De archeologische overblijfselen, echter, zijn arm, onthullen een 11e eeuwse behuizing en funderingen in de buurt van de tempel van Diane. Het kasteel, gedeeltelijk verwoest in de 19e eeuw, was een militair ziekenhuis in 1793 voordat het werd een casino en vervolgens een stadhuis.

Een historisch monument in 1982 (buiten de noordelijke vleugel), het gebouw combineert middeleeuwse elementen (vierkante traptoren, dogische gewelven) en 19e-eeuwse toevoegingen, zoals de raadszaal gedecoreerd in 1932. De opeenvolgende restauraties (dak in 2015, gevels in 1979) behouden zijn hybride karakter, tussen seigneuriële residentie en openbare gebouwen. De trap, een architectonisch juweel, bleef het enige geheime element sinds 1890, getuige van de kracht van de Seyssel tijdens de Renaissance.

Het kasteel werd aanvankelijk beschermd door een omheining, een sloot en torens, waaronder een kerker die in 1873 werd verwoest. In de 17e eeuw werden installaties (vensters, trappen) gemaakt in de toren van de Muur, vóór de sloop in de 18e eeuw. Het gebouw werd tussen 1742 en 1748 door de Spaanse troepen bezet en in 1813 omgetoverd tot een hospice. Interieurveranderingen (sluiting, baaien) in de 19e en 20e eeuw pasten de ruimte aan de administratieve behoeften aan, zonder de historische identiteit te veranderen.

Het stadhuis herbergt nu gemeentelijke diensten en een opmerkelijk verplaatsbaar erfgoed, zoals het houtwerk van het raadhuis (Louis XIII stijl, 1974). De trap, met vier kernen en dogische gewelven, illustreert de invloed van Savoyard Renaissance architectuur. De opgravingen en dendrochronologische analyses uit 1988 (2005) bevestigen de leeftijd van het huislichaam, terwijl de recente restauraties (dak in 2015) de duurzaamheid ervan garanderen.

Externe links