Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

La Pierre poissant de Reviers is een menhir in de gemeente Reviers in Normandië. Deze Bathoniaanse kalksteenmonoliet, met onregelmatige oppervlakken, is tussen 0.30 en 0,75 m breed. Oorspronkelijk was het slechts 0,80 m hoog, maar het is sindsdien opgegraven en ligt nu op zijn gehele lengte. Een van de uiteinden presenteert twee quasi-circulaire kommen, ten onrechte geïnterpreteerd als prehistorische bekers. Volgens Léon Coutil zouden deze sneden in plaats daarvan een kruis hebben gemaakt om de menhir te Christianiseren.

De menhir werd voor het eerst gemeld in 1894 door A. de Mortillet, maar het was Léon Coutil die de eerste gedetailleerde beschrijving gaf. Het is geclassificeerd als historische monumenten sinds 21 februari 1934. Deze megaliet maakt deel uit van een uitlijning van verschillende stenen die op de rechteroever van de Mue zijn gebouwd, die zich uitstrekt over 7,5 km, waaronder de Menhirs de la Demoiselle de Bracqueville, de Grosses Valuta's en de Pierre Tourneresse.

De regio, rijk aan megalithische resten, getuigt van een oude menselijke bezetting en een ruimtelijke organisatie gekoppeld aan culturele of religieuze praktijken. De staande steen van Reviers illustreert dus het belang van menhirs in het Normandische landschap, vaak opnieuw in gebruik genomen door latere christelijke symbolen, zoals blijkt uit de sporen van kruisfixatie. Dit monument biedt een kenmerkend voorbeeld van de oogst van prehistorische sites door de eeuwen heen.

Externe links