Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De metro ingang van het station Antwerpen, gelegen in het 18e arrondissement van Parijs, werd in 1900 ontworpen door architect Hector Guimard (1867-1942) als onderdeel van de ontwikkeling van het Parijse grootstedelijk netwerk. Dit project maakt deel uit van een dringende opdracht van de Compagnie du chemin de fer métropolitain de Paris (CMP), opgericht in 1899 ter voorbereiding van de Universal Exhibition van 1900. Guimard werd gekozen voor zijn vaardigheden in Art Nouveau en zijn eerdere ervaring, met name met het Castel Béranger. Zijn stijl, gekenmerkt door gebogen lijnen en moderne materialen zoals gietijzer, glas en geëmailleerde lava, breekt met de voorstellen die door andere architecten te conventioneel worden geacht.

De Guimard metro-ingangen bestaan uit verschillende modellen: overdekte edicles (typen A en B), grotere paviljoens (zoals Bastille), en eenvoudige entourages bestaande uit balustrades en gietijzeren candelabras. De ingang van Antwerpen heeft net als de anderen badges, geëmailleerde lavaborden met het woord "Metropolitan" en asymmetrische oranje verrines. Deze elementen, geproduceerd in series van gieterijen zoals de Val d'Osne, combineren esthetiek en functionaliteit, terwijl ze integreren in het stedelijke landschap. Guimard standaardiseert de componenten om hun reproductie te vergemakkelijken, een aanpak die de CMP verleidt ondanks de daaropvolgende druk op kosten en auteursrechten.

Zodra ze zijn geïnstalleerd, veroorzaken de ingangen van Guimard contrasterende reacties. Sommige critici bespotten hun "nutte" stijl of hun grijze groene kleur, gecombineerd met Duits uniform, terwijl anderen hun moderniteit salueren. Ondanks deze controverses, worden ze een symbool van Parijs, onafscheidelijk van de Belle Époque. Na decennia van verwaarlozing, vooral in de inter-oorlogsperiode waarin Art Deco hen verduisterde, werden ze geleidelijk beschermd tegen de jaren zestig. In 1978 staan 86 overgebleven werken vermeld in de historische monumenten, waaronder rond het Antwerpse station, om de authenticiteit ervan te behouden.

De ingang van Antwerpen, zoals die van Porte Dauphine of Abbesses, illustreert het zaad van Guimards werk. De organische vormen, geïnspireerd door de vegetatieve (brins de muguet, libellen), en de technische innovaties (gekleurd glas, gietijzer) maken het tot een belangrijk werk van Art Nouveau. Tegenwoordig blijven deze toegangen, hoewel beperkt in aantal, culturele bezienswaardigheden, gevierd in kunst, bioscoop en strips. Hun behoud weerspiegelt een late maar blijvende erkenning van hun erfgoed waarde, voorbij opeenvolgende architectonische modi.

Externe links