Geodesic stele à Sausheim dans le Haut-Rhin

Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Sausheim's geofysische stele is een topografische zicht opgericht in augustus 1804 onder het bewind van Napoleon I, als onderdeel van het in kaart brengen van Zwitserland dan onder Franse overheersing. Het maakt deel uit van een set van twee steles, met die van Oberhergheim, ver van 19.045 km, die de basis van Ensisheim vormen. Deze afstand, nauwkeurig gemeten, diende als referentie voor deGeodesische triangulatie, die op dat moment de langste basis ooit gemeten op Aarde vormt. De stele, oorspronkelijk gepland op Rixheim Hill, werd uiteindelijk geïnstalleerd in Sausheim vanwege de technische beperkingen van atmosferische breking.

De stele, ontworpen door het team van astronoom Maurice Henry, heeft de vorm van een roze zandsteen obelisk van de Vogezen, onderdeel van de Egyptische stroming die de Egyptische campagne volgde (1798 Oorspronkelijk droeg ze een Bonaparte beeltenisschild, vernietigd door de Oostenrijkers tijdens de invasie van 1813. Omringd door twaalf pilaren gerangschikt in een cirkel, symboliseert het zowel een wetenschappelijke tool als een Napoleontische ingenieursmonument.

Op 5 december 1979 werd de Sausheimstele gerestaureerd. Zijn inscriptie, die nu is verdwenen op het model van Oberhergheim, herinnerde zijn rol bij het bepalen van de figuur van de aarde en de kaart van de Helvetia. Deze steles illustreren de wetenschappelijke ambitie van het Eerste Rijk, waarbij territoriale veroveringen en technische vooruitgang worden gecombineerd, terwijl het Elzas-landschap van een uniekGeheugenrijk wordt gekenmerkt.

De exacte coördinaten van de stele (47° 47′ 26,5246′′ NB, 7° 23′ 14,9417′′ OL) liggen langs de departementale weg 201, nabij Mulhouse en Colmar. De locatie, gekozen om zijn zichtbaarheid en geologische stabiliteit, maakt het een materieel getuige van de methoden van het meten van de negentiende eeuw, nu toegankelijk voor het publiek.

Externe links