Bouw van terminals XIIIe siècle (≈ 1350)
Markering van de grens Dauphiné/La Tour
avant XVe siècle
Driehoekige Borne gedateerd
Driehoekige Borne gedateerd avant XVe siècle (≈ 1550)
Driebloemlelie ECU
30 mai 1984
MH-classificatie
MH-classificatie 30 mai 1984 (≈ 1984)
Inscriptie van de vijf pijlers
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
Een reeks van vijf wapenterminals (zaak AO 139): inschrijving bij beschikking van 30 mei 1984
Kerncijfers
Information non disponible - Geen namen genoemd in de bronnen
Lords of the Tower opgeroepen zonder precisie
Oorsprong en geschiedenis
De pantserterminals van La Bourboule, gelegen in Puy-de-Dôme in Auvergne-Rhône-Alpes, vormen een zeldzame set van vijf gesneden stenen uit de 13e eeuw. Ze materialiseerde de grens tussen de Dauphiné d'Auvergne, een gebied onder koninklijke invloed, zoals blijkt uit de bloemen van lelies en de seigneury van La Tour d'Auvergne, wiens familiewapen de andere kant sierde. Hun huidige bepaling volgt nog steeds deze oude afbakening, hoewel politieke entiteiten zich hebben ontwikkeld tot moderne denominaties.
De driehoekige pijler, de oudste (voor de 15e eeuw volgens de vorm van de ecu), markeerde een kruispunt van drie jurisdicties. Zijn drie fleurs de lelies, gerangschikt rond een gestileerde toren, symboliseerde waarschijnlijk een alliantie of gedeelde suzerainety. De andere vier posten, rechthoekig en uitgelijnd, dragen systematisch de tegenoverliggende armen van de Dauphiné en het huis van La Tour, en benadrukken hun rol als territoriale marker. Hun basis in "top of reverse accolade" vormt een architectonisch detail dat kenmerkend is voor het middeleeuwse tijdperk.
Geheime historische monumenten bij decreet van 30 mei 1984, deze pijlers illustreren feodale spanningen en evenwichten in Auvergne. Hun behoud biedt een tastbare getuigenis van de lokale politieke verdeeldheid, waar koninklijke macht vertegenwoordigd door Capetiaanse lelies en seigneuriële autonomie kruisen. Hun zeldzaamheid en staat van instandhouding maken het een symbolisch erfgoed om de ruimtelijke organisatie van de Middeleeuwen in deze regio te begrijpen.