Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Synagoge van Pont-à-Mousson, gelegen aan de Charles-Lepoisstraat 44 (voorheen Rue des Boulevards), is een Joods religieus gebouw gebouwd in 1830 in gecoate balgen, en vervolgens herbouwd tussen 1892 en 1894 door gemeentelijke architect Callay. Het wordt onderscheiden door zijn rechthoekige plan, zijn leien dak, en een ingang overdekt door een driehoekig pediment met een Hebreeuwse inscriptie. In de vestibule bevindt zich een stenen rituele fontein versierd met schelp motieven, terwijl in de gebedsruimte, bedekt met een gipsplafond, een heilige boog in geschilderd hout, geplaatst tegen de oostelijke muur. Haar belang ligt in haar typologische zeldzaamheid en het behoud van haar oorspronkelijke bepalingen ondanks de veranderingen.

De Joodse gemeenschap vestigde zich in 1791 in Pont-à-Mousson, na de ontvoogding van de Joden in Frankrijk, en opende een eerste plaats van eredienst in 1795 rue de la Visitation, verkocht in 1831. De huidige synagoge, verborgen achter het huis van de oude rabbijn, is geclassificeerd als een historisch monument sinds 2014, met inbegrip van de heilige boog, fonteinen, hofvloer, en trappen die leiden naar de vrouwen Rostrum en oude rituele baden. Na in de jaren 80 als hangar te hebben gediend, is het nu gedeeltelijk bewaard gebleven, hoewel het bedreigd wordt door de geleidelijke stopzetting sinds de jaren 2000.

Het gebouw illustreert de geschiedenis van de Joden in Lotharingen, met ongeveer twintig families uit de 18e eeuw. De sobere architectuur, gekenmerkt door plantenmotieven en kleurrijke glazen ramen, weerspiegelt zowel lokale beperkingen als religieuze tradities. De synagoge belichaamt aldus een cultureel, historisch en architectonisch erfgoed, getuige van het Joodse gemeenschapsleven in deze industriële regio van het Grote Oosten.

Externe links